Олена Дуць-Файфер (; рожд. Олена Дуць, 9. авґуста 1960, Уданін, Польща) — лемкувська общественна діячка, поетка, есеїштка; габілітована докторка наук, професорка Яґелонського університета и керовниця катедры російської філолоґії Інститута восточнословянської філолоґії Яґелонського університета. Авторка академічный робут на лемкувську тематику.
Першу зберьку стихув „В молитовным блюзнірстві“ удала в 1985. році; єї стихы пак ухожовали у вшылиякых літературных часописах і антолоґіях. Пише по лемкувськы и товмачит свої творы по польськы.
Жывотопис Олена Дуць-Файфер ся родила 9. авґуста 1960. року в Уданіні. В 1961, кой Олена мала єден рук, єї файта ся перетягнула назад до рудного краю — Устя Горлицького — удкедь была перед тым уселена.
Штудовала російську філолоґію, психолоґію и історію уміня в Яґелонськум університеті. Докторську роботу на тему „Літературный жывут лемкув у другуй половині 19. и на зачаткови 20. стороча“ () пуд керованьом професора Рышарда Лужного защитила в 1997. В 2012. році дустала габілітацію за книгу „Помежи буквов и літеров. Сучасна література білоруської, украйинської и лемкувської меншин у Польщи“ ().
У Яґелонському університеті робит професорков и керовницьов катедры російської філолоґії Інститута восточнословянської філолоґії.
В Інституті неофілолоґії Педаґоґічного університета в Кракові заклала спеціалнусть „Російська філолоґія з русинсько-лемкувськым языком (учительська)“, .
Голова рады Фонда пудпоры лемкувської меншины „Rutenika“, научна секретарька Восточноевропської комісії Польської академії знань, членка Стоваришыня „Руска Бурса“ в Ґорлицях, редакційної колеґії часопису „Бесіда“, головного правліня Стоваришыня Лемків.
У 2021. році была нагорожена Золотым хрестом заслугы.M.P. z 2021 r. poz. 1010 (ISAP)
З творбы Дуць О. Вірші // Поза традиції. Антологія української модерної поезії в діаспорі. — Київ, Торонто, Едмонтон, Оттава, 1993. — С. 447—455.
Референції
Катеґорія:Русиньскы поеты Катеґорія:Писателе подля алфавиту 2009