, pełna nazwa: - dawniej największa federacja związków zawodowych w Japonii.
Sōhyō powstała w 1950 jako demokratyczny ruch związkowy i szybko stała się najsilniejszą organizacją pracowniczą w powojennej Japonii oraz nawiązała ścisłe kontakty z Socjalistyczną Partią Japonii. W latach 80. XX w. Sōhyō miała 4,4 mln członków. Pracowali oni przede wszystkim w sektorze publicznym (ok. 60%), w odróżnieniu od dwóch innych central związkowych: Dōmei (Japońska Konfederacja Pracy) i Chūritsu-rōren (Federacja Niezależnych Związków Zawodowych Japonii), zrzeszających głównie pracowników sektora prywatnego. Te dwie centrale utworzyły w 1989 , Japońską Konfederację Związków Zawodowych, w skrócie Rengō. W 1990 Sōhyō dołączyła do Konfederacji, tworząc wspólną organizację związkową, liczącą ok. 6 mln członków (dane z 2006 r.)
Związki z Polską W 1980 dyrektor Sōhyō, Mitsuo Tomizuka, odwiedził Polskę i spotkał się z działaczami "Solidarności" (m.in. Lechem Wałęsą oraz Yoshiho Umedą). Organizacja zadeklarowała wsparcie moralne i materialne. Została podpisana oficjalna umowa międzyzwiązkowa, pierwsza w historii "Solidarności". Na zaproszenie przekazane przez Sōhyō, członkowie "Solidarności" odwiedzili Japonię w 1981.
Linki zewnętrzne Kyoto Sohyo
Kategoria:Centrale związkowe Kategoria:Związki zawodowe w Japonii