Franciszek Rzewuski herbu Krzywda (ur. w 1730 roku, zm. w 1800 roku) – pisarz polny koronny w latach 1752–1774, później marszałek nadworny koronny (1775–1783), wybrany konsyliarzem Rady Nieustającej na sejmie 1776 rokuVolumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 535., szambelan Augusta III Sasa w 1748 roku, starosta kamionacki, starosta bohusławski w 1766 roku, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Syn Michała Józefa, brat: Kazimierza oraz Jana. Jego żoną była Julianna Skarbek (ok. 1730-1783), córka Rafała Michała Skarbka.
Poseł na sejm 1748 roku z ziemi lwowskiejDyaryusze sejmowe z wieku XVIII.T.I. Dyaryusz sejmu z r.1748. Diaria comitiorum Poloniae saeculi XVIII i Diarium comitiorum anni 1748 wydał Władysław Konopczyński, Warszawa 1911, s. 303.. Poseł na sejm 1752 roku z ziemi chełmskiej. W 1756 roku wybrany posłem na sejm z ziemi przemyskiejKuryer Polski 1756 nr CLXIII, [b.n.s.]. Poseł na sejm 1758 roku z województwa ruskiego. Marszałek sejmiku ziemi halickiej w 1761 roku. 29 kwietnia 1761 roku zerwał sejm nadzwyczajnyManifest jaśnie wielmożnych ichmciów panów posłów na sejm extraordynaryjny warszawski dnia 27. kwietnia r. 1761. zaczęty [b.n.s]. Poseł na sejm nadzwyczajny 1761 roku z ziemi halickiej. Poseł na sejm 1762 roku z ziemi lwowskiejDyaryusz Seymu Ordynaryinego Warszawskiego, w Roku, 1762, s. 14.. Był posłem na sejm konwokacyjny (1764)Zestawienie według województw, nazwisk, posłów zasiadających na sejmie convocationis 1764 r., Archiwum Państwowe Poznań, Zespół Akta braci czeskich rkps 2105, k. 4..
W lipcu 1764 konfederacja generalna, której był konsyliarzem, postanowiła wysłać go jako swego posła do Petersburgabiogram z XXXIV tomu Polskiego Słownika Biograficznego autorstwa Jerzego Michalskiego. Jego wysiłki były jednak niweczone przez wrogie legacje pruską i austriacką, a także dygnitarzy rosyjskich; w tym nawet antypruskich Orłowów. Wsparcie jakiego udzielał Rzewuskiemu Nikita Panin nie wystarczyły, szczególnie, że Czartoryscy nie dopuszczali możliwości ustępstw na rzecz Rosji. Komisarz z rycerstwa Komisji Skarbowej Koronnej w 1765 rokuAntoni Sozański, Imienne spisy osób duchownych, świeckich i wojskowych, które w pierwszych ośmiu latach panowania króla Stanisława Poniatowskiego od 1764-1772 r. w rządzie lub przy administracyi Rzeczypospolitéj udział brały [...]. Cz. 1, Tablice i rejestr, Kraków 1866, s. 10..
Od stycznia 1765 roku został akredytowany jako poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny króla i Rzeczypospolitej. Instrukcją z 26 stycznia 1765 roku zlecono mu zgodnie z postulatami rosyjskimi wyznaczenie komisarzy do nowego wytyczenia granicy. Instrukcja nakazywała Rzewuskiemu upomnieć się o odszkodowania za szkody jakie przyniosła Polsce wojna siedmioletnia i armia rosyjska, lecz pomijała milczeniem sprawy innowierców polskich wspieranych przez Katarzynę II. Wobec trudności misji dyplomatycznej, Franciszek Rzewuski poprosił już w marcu 1765 roku o urlop. Jako jego zastępca do Rosji dotarł Jakub Psarski, który po wyjeździe Rzewuskiego z Petersburga (14 V 1765) został polskim Chargé d’affaires w Rosji. W grudniu 1765 roku Psarski został akredytowany jako polski rezydent.
W 1766 stwierdzono, że wobec ograniczonych możliwości Psarskiego jako posiadającego niską rangę dyplomatyczną wznowiono misję Rzewuskiego, by zyskał wsparcie Rosji w zatargach celnych z Prusami. Rzewuski i jego nowy sekretarz Piotr Maurycy Glayre dotarli do Petersburga w drugiej połowie czerwca 1766 roku, a rezydent Psarski powrócił do Polski. Był to czas kryzysu w stosunkach polsko-rosyjskich. Rzewuski nie mógł wiele zdziałać. W styczniu 1767 znów poprosił o dymisję (formalnie o urlop) i wyjechał pozostawiając Glayre’a w Petersburgu jako swego zastępcę, a 20 marca 1767 rada senatu znów mianowała rezydentem Jakuba Psarskiego. Członek Departamentu Policji Rady Nieustającej w 1777 rokuKolęda warszawska na rok 1777, Warszawa 1777, [b.n.s].
Za zasługi został odznaczony Orderem Orła Białego 3 sierpnia 1757 w Warszawie. W 1765 został kawalerem Orderu Świętego StanisławaZbigniew Dunin-Wilczyński, Order św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 177..
Bibliografia Historia Dyplomacji Polskiej, tom II 1572-1795' pod red. Zbigniewa Wójcika, PWN Warszawa 1982, s. 499, 536-538.
Przypisy
Kategoria:Członkowie dworu Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Komisarze Komisji Skarbowej Koronnej (stan rycerski) Kategoria:Konsyliarze konfederacji Czartoryskich (1764) Kategoria:Konsyliarze Departamentu Policji Rady Nieustającej Kategoria:Marszałkowie sejmikowi (województwo ruskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Kategoria:Pisarze polni koronni Kategoria:Posłowie I Rzeczypospolitej w Imperium Rosyjskim Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1748 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1752 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1756 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1758 Kategoria:Posłowie na sejm nadzwyczajny 1761 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1762 Kategoria:Posłowie na sejm konwokacyjny 1764 Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo ruskie) Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (ziemia chełmska) Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (ziemia halicka) Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (ziemia lwowska) Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (ziemia przemyska) Kategoria:Posłowie zrywający sejm nadzwyczajny 1761 Franciszek Rzewuski Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Starostowie bohusławscy Kategoria:Starostowie kamionaccy Kategoria:Szambelanowie Augusta III Sasa Kategoria:Urodzeni w 1730 Kategoria:Zmarli w 1800