Воробель, тыж воробець (лат. Passer domesticus) — малый представитель родины вороблёвых ай найросшыренїшый жыючій птах на світїhttps://web.archive.org/web/20070928123557/http://www.nabluebirdsociety.org/sparrowcontrol.htm, находячій ся на великій теріторії Евразії і умело высадженый в Америцї, субсагарьскій Африцї, Австралії і на Новім Зеландї. Правдоподобно походить з Малой Азії або Арабского півострова а до Европы ся дістав уж перед тісяч рокамиDariusz Graszka-Petrykowski: Ptaki, KDC, Varšava 2005, s. 276. Тыж як кос ся ай воробель вынятково приспособив про жывот в містах і днесь то є тіпічный жытель областей обываных чоловіком, котрый му забезпечує скрышы і страву.
Опис Довжка тїла: 14-15 цм, Роспятя крыл: 21 цм.
Воробель ся здалека явить як релатівно невыразный завалистый птах, але при близшім поглядї, окремо пак на самцїв, іде о пестро фаребного птаха. Мать куртый дзёбак, релатівно довгы крыла і куртый хвіст. Міджі обомі поглавями є очівісно вывинутый сексуалный діморфізм. Самець мать брудно сиву бріхову часть тїла, верьню часть буру в різных фаребных надыхах з чорныма фляками і єднов векшов білов в уровни горла. Од саміцї го розознаме тыж дякуючі чорному фляку на горлї і чорній змужцї на горлї. Саміцї суть менше выразны, сивобуры, зверьха тмавшы. Молоды птахы суть фарбов такы самы як саміця. В лїтї мають обі поглавя модрочорный дзёбак і буры ногы, в зимі пак дзёбак жовткасто бурый. Можеме сі го даколи сплести з меншым і щіглишым мазуриком, якый але мать ґаштаново буру чапочку і чорный фляк на лицях.
Хованя
Воробель є сталый вид. Цїлорочно жыє в чісленых, велётаз і дакількосточленных ґрупах. Дорослы птахы ся жывлять передовшыткым рослиннов стравов, нагодно і кормлїнём про худобу або одпадками з домашности, молодята кормить дрібныма мушками ці хробачками.
Озывать ся шыроков шкалов щебетавых звуків. Самець в часї токаня выдавать ряд довгых тонів як „чілп чеф чілп“, в часї гнїздїня ся часто озывають довгым „чурр“.
Шторік мать 2 аж 4 зношкы. Гнїздо будує найчастїше під рыньвами, в пуклинах стїн або в скалах, в густых попинавых рослинах на хыжах, на даховых грядах, під даховов крытинов, в кряках, обчас і в конарях стромів. Гнїзда суть векшынов неуправены і збудованы з конариків і постелены травов або пірём. Выїмку творять лем гнїзда на стромах і кряках, котры вызерають кус красше.
Часто є барз аґресівный і змоцнює ся гнїзд другых видів птахів. І свої гнїзда усиловно боронить. Од мая до авґуста кладе 5-6 чорно флякастых синёбілых або блядо зеленых яєць з розмірами 23×15 мм. На яйцях сидять обоми родічі по добу 13-14 днїв а молодята опущають гнїздо по 17 днях жывота.
Підвиды
У воробля розознаваме коло 12 підвидівhttps://web.archive.org/web/20110103100419/http://www.biolib.cz/cz/taxon/id8993/.
Passer domesticus bactrianus Passer domesticus biblicus Воробель евразійскый (Passer domesticus domesticus) Passer domesticus hufufae Passer domesticus hyrcanus Passer domesticus indicus Воробель таліаньскый (Passer domesticus italiae) Passer domesticus niloticus Passer domesticus parkini Passer domesticus persicus Passer domesticus rufidorsalis Passer domesticus tingitanus
Ґалерія
Референції
Катеґорія:Найменше знепокоївый (LC) Катеґорія:Вороблёвы Катеґорія:Птаство Підкарпатьской Руси