Dżalal ad-Din, Dzielal Ed Dyn, Saladyn, (ur. 1380, zm. 1412) – lennik księcia Witolda, chan Złotej Ordy. Syn Tochtamysza.
Dżalal ad-Din był jednym z wielu pretendentów do tronu w targanej wojnami domowymi Złotej OrdzieDżelal ad-Din był synem chana Złotej Ordy Tochtamysza.. Po klęsce w pierwszych latach XV wieku schronił się wraz ze swoją drużyną na terytorium Wielkiego Księstwa Litewskiego i został lennikiem księcia Witolda.
Brał udział w bitwie pod Grunwaldem, dowodząc oddziałem tatarskim w ramach wojsk litewskich (Jan Długosz pisze o trzystu jeźdźcach, jednak zdaniem S. Chazbijewicza i S. Moćkuna jest to liczba symboliczna, a rzeczywista liczebność oddziału to od tysiąca do trzech tysięcy jeźdźców tzn. trochę mniej niż jedna dziesiąta całego polsko-litewskiego wojska). W 1411 powrócił do Złotej Ordy. Pokonał i obalił dotychczasowego chana Temüra i zagarnął tron, na którym utrzymał się przez kilka miesięcy, aż do śmierci. Został zabity przez swego brata Kerim Berdiego, następnego chana.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Władcy Złotej Ordy Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-krzyżackiej 1409–1411 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1380 Kategoria:Zmarli w 1412