Jarosław Drzewiecki (ur. 30 kwietnia 1960 w Bydgoszczy) – polski pianista, profesor klasy fortepianu Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, mąż pianistki Tatiany Szebanowej, ojciec pianisty Stanisława Drzewieckiego. Od roku 2009 Prezes Podkarpackiej Fundacji Rozwoju w Sanoku, organizator i twórca Wawer Music Festival oraz Międzynarodowego Forum Pianistycznego „Bieszczady bez granic”. Od 2018 profesor zwyczajnyNowi bydgoscy profesorowie spotkali się z prezydentem.
Działalność muzyczna Urodził się 30 kwietnia 1960 r. w Bydgoszczy. Tutaj uczęszczał do Podstawowej Szkoły Muzycznej do klasy fortepianu Selimy Morskiej. Dyplom Średniej i Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w zakresie fortepianu uzyskał w Poznaniu w klasie prof. Andrzeja Tatarskiego (1983). Jeszcze jako student otrzymał wyróżnienie na XVII Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku. Kunszt pianistyczny, po dyplomie z wyróżnieniem poznańskiej uczelni, doskonalił na studiach podyplomowych w Akademii Muzycznej w Warszawie pod kierunkiem prof. Jerzego Sulikowskiego.
W latach 1986–1988 był asystentem-stażystą prof. Wiktora Mierżanowa w Konserwatorium Muzycznym im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie (gdzie przez kilka lat mieszkał z żoną Tatianą Szebanową). Od 1983 r. był zatrudniony w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy.
Po zdobyciu wielu prestiżowych nagród na konkursach muzycznych w latach 90., m.in. w Bolano (Włochy), Pretorii (Republika Południowej Afryki), Marsali (Włochy) oraz Porto (Portugalia), rozpoczął ożywioną działalność koncertową. Gościł we wszystkich ważniejszych salach koncertowych w Polsce - z Filharmonią Narodową w Warszawie włącznie. Odbył tournée koncertowe z orkiestrą po Rosji, Portugalii, Holandii i Republice Południowej Afryki. Był zapraszany jako pianista do udziału w prestiżowych międzynarodowych festiwalach muzycznych, m.in. w Jokohamie (Japonia), Lizbonie, Porto (Portugalia), Gaming, Wiedniu (Austria), Kapsztadzie (RPA), Rotterdamie (Holandia) oraz w Polsce: w Antoninie, Słupsku, Dusznikach Zdroju, Warszawie, Poznaniu i Bydgoszczy.
Prowadził także liczne kursy pianistyczne w Polsce i za granicą, m.in. w Konserwatorium im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie, w Konserwatorium w Kijowie i regularnie, od 1994 r., w Konserwatorium w Porto. Uczestniczył jako juror w krajowych i międzynarodowych konkursach muzycznych, m.in. w Portugalii, na Ukrainie i w Estonii.
Dokonał licznych nagrań radiowych, telewizyjnych i płytowych dla Polskich Nagrań, Pony Canyon INC, IMC - Tokyo, DUX. Jego nagranie kompletu „Polonezów” F. Chopina dla japońskiej firmy „Pony Canyon INC” zostało płytą miesiąca w Japonii (1991). Jego płyta z „Wariacjami na temat Paganiniego” na fortepian i orkiestrę Witolda Lutosławskiego otrzymała nominację do nagrody fonograficznej „Fryderyk” (1997).
Odznaczenia Order Białej Gwiazdy III klasy (2002) – najwyższe odznaczenie przyznawane cudzoziemcom przez prezydenta Estonii121. Riiklike autasude andmine „Wawerczyk Roku 2009” Doktor honoris causa przyznany przez Lwowską Narodową Akademię Muzyczną im. M. Łysenki
Przypisy
Bibliografia Pruss Zdzisław, Weber Alicja, Kuczma Rajmund: Bydgoski leksykon muzyczny. Kujawsko-Pomorskie Towarzystwo Kulturalne. Bydgoszcz 2004, str. 122–123 www.interpiano.pl
Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Ludzie związani z Bydgoszczą Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Gwiazdy Białej Kategoria:Ludzie urodzeni w Bydgoszczy Kategoria:Urodzeni w 1960