thumb|300px|Żołnierze amerykańscy w M1911 Campaign Hat. 29 stycznia 1917 thumb|300px|Instruktor musztry USMC w kapeluszu Campaign Hat M1911 Campaign Hat – kapelusz będący przepisowym nakryciem głowy United States Army w latach 1911-1939. Potem używany w ograniczonym stopniu. Obecnie unowocześniona wersja jest szeroko używana przez instruktorów musztry Sił Zbrojnych USA.
Historia Kapelusze oficjalnie wprowadzono 8 września 1911 roku. Zastąpiono je furażerkami Garrison Cap w roku 1939 (wcześniej używane w ograniczonym stopniu, np. w pojazdach). Powodów był kilka. Po pierwsze kapelusze nie dawały ochrony szyi i uszu w zimniejszą pogodę. Ponadto ich kształt utrudniał przechowywanie oraz transport. Kolejnym powodem był materiał, nie był wodoodporny (za to nasiąkał), był kosztowny, a także był za ciepły na tereny tropikalne. Po roku 1939 M1911 Campaign Hat używane były w ograniczonym stopniu, były na wyposażeniu żołnierzy stacjonujących m.in. na Alasce czy Filipinach.
Obecnie unowocześniona wersja stała się znakiem rozpoznawczym instruktorów musztry w wojsku amerykańskim.
Konstrukcja Kapelusz wykonano z filcu w kolorze ciemnooliwkowym. Posiadał rondo oraz otwory wentylacyjne. Ponadto kapelusze wyposażono w skórzany pasek pod brodę (podpinka).
Barwy Kapelusze były obwiązane sznurem. Jego kolor wskazywał rodzaj wojsk:
kawaleria – żółty siły powietrzne – Ultramarine blue i złoty wojska chemiczne – Cobalt blue i złoty Coast Artillery Corps – szkarłatny wojska inżynieryjne – szkarłatny i biały artyleria polowa – szkarłatny Departament finansowy – srebrny i złocisty piechota oraz czołgi – niebieski oddziały medyczne – bordowy i biały żandarmeria – żółty i zielony zaopatrzenie – Crimson i żółty korpus kwatermistrzostwa – płowożółty łączność – pomarańczowy i biały
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kapelusze Kategoria:Umundurowanie Sił Zbrojnych USA Kategoria:Wojskowe nakrycia głowy