Harry James Potter – postać fikcyjna, główny bohater serii książek i filmów fantastycznych Harry Potter, syn Jamesa i Lily Potterów. Jako pomysł Potter narodził się w głowie autorki, J.K. Rowling, w pierwszej połowie lat 90. XX wieku.
Przeszłość Harry James Potter urodził się 31 lipca 1980 roku jako syn Lily z domu Evans i Jamesa Pottera, w Dolinie Godryka. Jego ojcem chrzestnym stał się przyjaciel Jamesa z lat szkolnych, jeden z „Huncwotów”, Syriusz Black. Piętnaście miesięcy później, w Halloween 1981 roku, Lord Voldemort zabił ojca Harry’ego. Próbował oszczędzić jego matkę, lecz zniecierpliwiony, także ją pozbawił życia. Zrobił to, ponieważ dwa lata wcześniej Sybilla Trelawney wygłosiła przepowiednię dotyczącą końca jego rządów terroru. Severus Snape zdołał mu przekazać tylko pierwszą część przepowiedni, dlatego Voldemort nie wiedział, że z chwilą, gdy będzie chciał zlikwidować chłopca, naznaczy go jako równego sobie. Koniec końców, poświęcenie matki chłopca wytworzyło tarczę miłości, od której odbiło się mordercze zaklęcie (Avada Kedavra), co ocaliło Harry’ego. Trafiło w Voldemorta, który stracił całą swoją moc i władanie nad ciałem. Jego dusza ocalała, ale stała się słabym strzępem. W ten sposób, wbrew woli „Czarnego Pana” – jak nazywali Voldemorta jego poplecznicy – Harry został siódmym horkruksem. Jedynym śladem po próbie zabójstwa była blizna w kształcie błyskawicy na czole Harry’ego. Znak po ruchu dłoni podczas rzucania zabójczego zaklęcia.
Albus Dumbledore był przywódcą Zakonu Feniksa, w którym działali James i Lily. Od razu po ataku zadecydował o umieszczeniu Harry’ego u jedynych żyjących krewnych Lily. Byli to jej siostra Petunia z domu Evans i Vernon Dursley. Rubeus Hagrid – zamiast oddać Harry’ego Syriuszowi – spełnił to zadanie i dostarczył dziecko do domu na Privet Drive 4, w Little Whinging w hrabstwie Surrey. Albus naniósł na dom i okolice wszelkie możliwe zaklęcia ochronne, a Petunia przypieczętowała je, akceptując obecność chłopca w swoim domu. Nawet sam „Czarny Pan” oraz jego zwolennicy nie mogli go tam dosięgnąć.
Teraźniejszość Pierwsza dekada i pierwszy rok nauki (listopad 1981 do czerwca 1992) U Dursleyów spędził dziesięć lat, doznając nieuzasadnionych upokorzeń z zazdrości, stając się celem ataków kuzyna, Dudleya. W dniu swoich jedenastych urodzin Harry dowiedział się od Hagrida, posłańca Dumbledore’a, że jest czarodziejem, a jego rodzice nie zginęli w wypadku samochodowym (jak wmawiano mu przez lata). Harry otrzymał zaproszenie do Hogwartu, szkoły dla czarodziejów. Po chwili wahania zgodził się wyruszyć z Hagridem do Londynu na ulicę Pokątną, by zakupić przedmioty niezbędne do czarodziejskiej edukacji. Okazało się, że w banku Gringotta ma pieniądze po rodzicach, za które kupił wyposażenie do szkoły. Hagrid kupił chłopcu śnieżnobiałą sowę, Hedwigę, którą Potter używał do przesyłania korespondencji.
W drodze do Hogwartu Harry poznał swoich pierwszych przyjaciół, na całe życie. Byli to Ron Weasley i Hermiona Granger. Inni czarodzieje uważali go za bohatera, gdyż przeżył atak Voldemorta przez co również stał się rozpoznawalny i popularny u większości czarodziejów. Jednak nie u Draco Malfoya, który to z zazdrości stał się wrogiem chłopca. Harry trafił do Gryffindoru, wraz z Ronem i Hermioną, a Hogwart stał się jego prawdziwym domem. Nauka magii okazała się rzeczą trudną, aczkolwiek w większości przypadków dość przyjemną i owocną. Nie zapałał sympatią do nauczyciela Severusa Snape’a, mistrza eliksirów, zresztą z wzajemnością.
Na swoim pierwszym roku Harry stoczył i wygrał walkę z trollem górskim, został szukającym w drużynie Gryfonów jako najmłodszy od 100 lat zawodnik. Na święta dostał należącą do jego ojca pelerynę-niewidkę. Pod koniec roku odkrył tajemnicę Kamienia Filozoficznego i powstrzymał Voldemorta przed odrodzeniem. Kwiryniusz Quirrell, nosiciel Voldemorta, rozsypał się w proch.
Drugi rok nauki (wrzesień 1992 do czerwca 1993) Chłopiec odkrył sekret Komnaty Tajemnic. Dowiedział się także, że jest wężousty – mówił językiem węży. Dzięki pomocy Fawkesa – feniksa Dumbledore’a oraz miecza Godryka Gryffindora, pokonał wielkiego węża Bazyliszka zabijającego wzrokiem i toksyną z paszczy. Przebił mu czaszkę mieczem, a broń zaabsorbowała toksynę wielkiego gada. Ponownie przeszkodził Voldemortowi w odrodzeniu się i uratował Ginny Weasley, która nieświadomie stała się ofiarą „Czarnego Pana”. Jednocześnie zniszczył pierwszego horkruksa Voldemorta, przebijając dziennik Toma Marvolo Riddle’a kłem Bazyliszka. Zdołał również uwolnić skrzata Zgredka spod władzy Malfoyów. Gilderoy Lockhart, który próbował przypisać sobie te zasługi, a Ronowi i Harry’emu wyczyścić pamięć, sam przyjął atak swoim zaklęciem zapomnienia i trafił do szpitala dla czarodziejów.
mały|Daniel Radcliffe, odtwórca roli Harry’ego Pottera, podczas kręcenia ostatniego filmu z cyklu
Trzeci rok nauki (wrzesień 1993 do czerwca 1994) Pottera zaczął nauczać Remus Lupin, jeden z „Huncwotów” i przyjaciel jego zmarłego ojca. Od niego Potter nauczył się m.in. zaklęcia Patronusa, przeciw dementorom, którzy wysysali szczęście z ludzi oraz na których działanie chłopiec był podatny bardziej niż inni. Harry poznał również swojego ojca chrzestnego, Syriusza Blacka oraz historię jego „zdrady”. Pod koniec roku poznał drugą przepowiednię Trelawney:
oraz prawdę o szczurze Rona – Peterze Pettigrew. Wraz z Hermioną cofnął się w czasie. Przepędził setki dementorów zaklęciem Patronusa w postaci cielesnego jelenia od siebie i Syriusza. Także uratował przed śmiercią hipogryfa Hardodzioba. na którym Syriusz uciekł. Podczas roku szkolnego Harry otrzymał od Blacka „Błyskawicę” – najszybszą miotłę świata, która służyła mu podczas meczów w quidditcha.
Czwarty rok nauki (wrzesień 1994 do czerwca 1995) W wyniku działań sługi Voldemorta – działającego pod powłoką Alastora Moody’ego – Harry’ego zmuszono do udziału w Turnieju Trójmagicznym. W pierwszym zadaniu, dzięki zaklęciu przywołującemu Accio za pomocą miotły wykradł jajo smoka. Wnętrze jaja dało mu wskazówki do drugiego zadania. Okazało się, że musiał wyciągnąć Rona z jeziora. Udało mu się dzięki roślinie o nazwie skrzeloziele, dostarczonej przez Zgredka. Zgredek usłyszał o roślinie od owego sługi w jego zdawkowej rozmowie z innym nauczycielem. Natomiast w filmie to Neville powiedział Potterowi o tej możliwości. Harry wypłynął ostatni, ale za szlachetną postawę dostał najwięcej punktów. Dopłynął pierwszy do celu na dnie pobliskiego jeziora, ale upewnił się, że wszystkie „ofiary” są bezpieczne. Wyciągnął również Gabrielle Delacour, siostrę swojej rywalki. Ostatecznie wygrał ex aequo z Cedrikiem Diggorym. Trzecim zadaniem było zdobycie pucharu turniejowego w środku labiryntu. Sługa pozbył się rywali Harry’ego, a puchar przeniósł Harry’ego i Cedrica na cmentarz w Little Haglenton, gdzie Voldemort się odrodził. Mógł to zrobić dzięki krwi Harry’ego, mięśniom dłoni Pettigrew oraz kościom swojego ojca. Cedric zginął z ręki Petera Pettigrew. Voldemort i Harry stoczyli ze sobą pojedynek, podczas którego powstał bardzo rzadki efekt Priori Incantatem. Rdzenie różdżek Pottera i Riddle’a były takie same. Spowodowało to pojawienie się zjaw osób zabitych przez różdżkę Voldemorta od ostatniej ofiary: Cedrica, Franka Bryce, Berty Jorkins i w końcu rodziców Harry’ego. Harry uciekł swemu wrogowi, pochwycił ciało Cedrica i przywołał puchar przez co wrócił do Hogwartu. Tam sługa Voldemorta dowiedział się co się stało i usiłował zabić Harry’ego. Potem sam został obnażony przez Dumbledore’a, któremu – pod wpływem serum prawdy – opowiedział jak doszło do odrodzenia Czarnego Pana. Korneliusz Knot zablokował sobie możliwość przesłuchania sługi, czyli Bartemiusza Croucha Juniora. Nie uwierzył też w opowieści dyrektora Hogwartu i „Chłopca-Który-Przeżył”. Zakon Feniksa został reaktywowany i zmuszony do działania w podziemiu.
Piąty rok nauki (wrzesień 1995 do czerwca 1996) Tymczasem Ministerstwo Magii zaczęło uprzykrzać działania oraz życie Dumbledore’a i Harry’ego. Przyzwyczajone przez 14 lat do życia w spokoju, wszczęło kampanię szyderstw wobec nich. Harry musiał użyć zaklęcia patronusa w rejonie mugoli by ochronić siebie i Dudleya przed nasłanym na nich dementorem, co było zabronione uczniom prawem czarodziejów. Cała akcja Dolores Jane Umbridge zakończyła się oczyszczeniem Harry’ego z zarzutów. Z niemałą pomocą wyrozumiałej Amelii Bones, świadka ataku Arabelli Figg i dyrektora Hogwartu, który zaczął unikać kontaktu z chłopcem. Ministerstwo Magii i tak wmieszało się w sprawy Hogwartu, czyniąc Umbridge nauczycielką obrony przed czarną magią. Wkrótce zaczęła nauczanie czystej teorii, bez zajęć praktycznych co spotkało się z buntem uczniów. Ci założyli pod jej nosem „Gwardię Dumbledore’a” z Harrym jako nauczycielem. Umbridge – która w międzyczasie stała się „Wielkim Inkwizytorem” szkoły, a w końcu kwietnia 1996 roku, dyrektorem – jeszcze bardziej dręczyła Harry’ego. To szlabanami, to uniemożliwianiem odwiedzania Hogsmeade czy zakazem gry w quidditch. Do tego doznał on jeszcze wizji ataku w ciele węża Nagini na Artura Weasley. To ostatecznie uratowało życie ojcu Rona. Pomimo tego, przeżył swój pierwszy pocałunek z Cho Chang. Severus Snape, poproszony przez Dumbledore’a, pod przykrywką „korepetycji z eliksirów”, nauczał Harry’ego oklumencji by ten mógł zamknąć swój umysł przed wizjami „Czarnego Pana”. Harry został zwabiony przez Voldemorta do Departamentu Tajemnic w Ministerstwie Magii wizją torturowanego Syriusza. Niektórzy członkowie rozbitej Gwardii Dumbledore’a udali się z nim na miejsce, gdzie nie znaleźli Blacka, ale wdali się w bitwę ze śmierciożercami. W jej trakcie pierwsza przepowiednia Trelawney, na którą od roku polował Voldemort, uległa zniszczeniu. „Czarny Pan” osobiście pojawił się w ministerstwie i stoczył bitwę z Dumbledorem oraz opętał Harry’ego. Ze śmiertelnego uścisku uwolniła go miłość do Syriusza, który chwilę wcześniej zginął z ręki Bellatrix Lestrange. Voldemort ujawnił swoje istnienie Korneliuszowi Knotowi, który zrozumiawszy swój błąd został zmuszony do zaakceptowania nowej rzeczywistości i odwołania Umbridge ze szkoły. Harry poznał pełną pierwszą przepowiednię od Albusa Dumbledore’a.
Szósty rok nauki (wrzesień 1996 do czerwca 1997)