Spółgłoska zwarta iniektywna dwuwargowa dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: [].
Artykulacja Opis W czasie artykulacji [] modulowany jest prąd powietrza powstały w wyniku zasysającego ruchu krtani do dołu przy drgających wiązadłach głosowych, czyli artykulacja tej spółgłoski wymaga inicjacji krtaniowej i ingresji, tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, prąd powietrza przepływa przez jamę ustną prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem dolna warga kontaktuje się z górną wargą, tworząc zwarcie. Dochodzi do całkowitego zablokowania dostępu powietrza do jamy ustnej. Następuje rozwarcie, powietrze jest zasysane do wewnątrz w wyniku ssącego ruchu krtani, co nadaje głosce charakterystyczny głuchy dźwięk. wiązadła głosowe periodycznie drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna
Przykłady w języku sindhi: ٻر [] „dziecko” w języku wietnamskim: bà [] „dama” w języku zulu: ubaba [] „mój ojciec”
Zobacz też spółgłoska zwarta dwuwargowa dźwięczna [] spółgłoska iniektywna spółgłoska ejektywna
Linki zewnętrzne
Kategoria:Spółgłoski