Spółgłoska zwarta ejektywna dwuwargowa – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: []
Artykulacja Opis W czasie artykulacji podstawowego wariantu []: modulowany jest prąd powietrza powstały w wyniku ruchu krtani do góry przy zwartych wiązadłach głosowych, czyli artykulacja tej spółgłoski wymaga inicjacji krtaniowej i egresji, tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, prąd powietrza uchodzi przez jamę ustną prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub przynajmniej powietrze uchodzi wzdłuż środkowej linii języka dolna warga kontaktuje się z górną wargą tworząc zwarcie. Dochodzi do całkowitego zablokowania przepływu powietrza przez jamę ustną i nosową. Ruch krtani do góry powoduje wzrost ciśnienia i w efekcie do przerwania utworzonej blokady i wybuchu (plozji) pozycja języka i ust może zależeć od kontekstu, w jakim występuje głoska. wiązadła głosowe są zwarte i nie drgają periodycznie, spółgłoska ta jest bezdźwięczna
Przykłady w języku czeczeńskim: п1елг / phelg [] "palec" w języku lakota: p'o [] "mglisty"
Zobacz też spółgłoska zwarta dwuwargowa bezdźwięczna [] spółgłoska ejektywna spółgłoska iniektywna
Linki zewnętrzne
zwarta ejektywna dwuwargowa