thumb|Model pięciu sił Portera Analiza pięciu sił Porter, także model pięciu sił Portera – metoda analizy i oceny natężenia sił konkurencyjnych w sektorze, przedstawiona przez Michaela Portera w 1979 roku.
Opis Analiza pięciu sił jako jedna z metod analizy sektorowej stanowi część analizy strategicznej wykorzystywanej w procesie formułowania strategii organizacji. Zgodnie z jej założeniami atrakcyjność (zyskowność) sektora wynika z różnego kształtowania się w nim tzw. pięciu sił: rywalizacji w sektorze między konkurentami (natężenia walki konkurencyjnej wewnątrz sektora), siły przetargowej (oddziaływania) nabywców, siły przetargowej (oddziaływania) dostawców, groźby pojawienia się nowych konkurentów, groźby pojawienia się substytutów.
Co do zasady, im mocniejsza jest siła, tym silniej będzie wpływała na ceny i/lub koszty, co z kolei będzie powodowało spadek atrakcyjności sektora dla działających w nim przedsiębiorstw.
Siła pięciu sił jest różna w różnych sektorach. Ponieważ wraz z upływem czasu niektóre lub wszystkie siły się zmieniają, zmieniają się również struktura i zyskowność sektora. Pozycja przedsiębiorstwa wobec pięciu sił nie jest więc stała.
Model Portera ułatwia usystematyzowanie i uporządkowanie sposobu patrzenia przez kierownictwo organizacji na sektor i otoczenie konkurencyjne. Ponieważ ujmuje relacje, które mają podstawowe znaczenie w każdej działalności gospodarczej (między kupującymi i sprzedającymi, sprzedającymi i dostawcami, między konkurentami oraz między popytem i podażą) może być stosowany do analizy wszystkich sektorów.
Zobacz też macierz Ansoffa makrootoczenie grupa strategiczna
Przypisy
Bibliografia M.E. Porter, Strategia konkurencji. Metody analizy sektorów i konkurentów, PWE, Warszawa 1992. M. Romanowska, Planowanie strategiczne w przedsiębiorstwie, PWE, Warszawa 2015. D. Faulkner, C. Bowman, Strategie konkurencji, Felberg SJA, Warszawa 1999. K. Obłój, Strategia organizacji, PWE Warszawa 2001.
Kategoria:Zarządzanie strategiczne