thumb|upright=1.3|Schemat Oprogramowanie pośredniczące () – rodzaj oprogramowania umożliwiający komunikację pomiędzy różnymi aplikacjami/usługami lub systemami.
Architektura oprogramowania pośredniczącego jest wykorzystywana głównie w systemach rozproszonych przy łączeniu ze sobą różnych komponentów oprogramowania (często znajdujących się na różnych platformach) lub komunikacji z kanałami dostępu do nich.
Oprogramowanie ma za sobą długą historię sięgającą lat 60. i na początku było stworzone do budowy centralnych systemów informatycznych (ważnych instytucji i banków) oraz komunikacji z nimi.
Przykładami są: Monitory transakcyjne (Tuxedo, CICS), są to systemy transakcyjne najczęściej wykorzystywane przy budowie centralnych systemów bankowych. [MOM] (IBM WebSphere MQ, ). Serwery aplikacyjne (serwer aplikacji JEE). Serwery integracyjne (webMethods Integration Server, ). Silniki procesowe (Tibco iProcess). Systemy dostępu do baz danych typu ODBC, JDBC, transaction processing monitors Procesory zapytań (rozmaitego rodzaju aplikacje integrujące interfejsy różnych komponentów aplikacyjnych, np. Enterprise Integration Portals, w których zapytania zadawane przez aplikację, np. CRM, są przetwarzane na zapytania obsługiwane przez inną aplikację, np. system billingowy). (ang. ) pozwalający na budowę rozproszonej bazy danych w oparciu o bazy nie obsługujące rozproszonych transakcji.
Obecnie termin zaczyna mieć nieco szersze znaczenie, co wiąże się z wprowadzeniem oprogramowania pośredniczącego w transakcjach internetowych (CORBA, COM+) i innego oprogramowania łączącego klienta z usługodawcą (agenty).
Rozwiązania komercyjne Tuxedo Tibco iProcess IBM WebSphere MQ
Oracle AquaLogic webMethods Integration Server webMethods Broker
Zobacz też Architektura trójwarstwowa Advanced Message Queuing Protocol
Przypisy
Kategoria:Architektura oprogramowania