Dywizja Ułanów – związek taktyczny wojska Królestwa Polskiego.
Dywizja razem z Dywizją Strzelców Konnych stanowiła Korpus Jazdy Polskiej.
Struktura organizacyjna i obsada personalna 240 px|thumb|Dowódca dywizji gen. Józef Weyssenhoff Dywizja dzieliła się na 4 pułki. Sztab dywizji znajdował się w Lublinie.
Dowódca dywizji gen. dyw. Jan Weyssenhoff 1815–1831 1 brygada (Międzyrzec) dowódcy brygady gen. Jan Konopka gen. Tadeusz Suchorzewski pułki: 1 pułk ułanów w Lublinie (sztab) 3 pułk ułanów w Międzyrzecu 2 brygada (Krasnystaw) dowódcy brygady gen. Jan Weyssenhoff gen. Adam Wirtemberski pułki: 2 pułk ułanów w Krasnymstawie 4 pułk ułanów w Chełmie
Uzbrojenie i umundurowanie Uzbrojenie ułana składało się z szabli, pistoletów i lancy o długości 2,5 metra (z proporczykiem w barwach pułku). Mundur był w kolorze granatowym. Odmienne kolory lampasów, wypustek i wyłogów miał każdy z pułków. Ułani mieli czapki wysokie, w kształcie rogatywki z pomponem. Na czapce znajdował się orzeł i numer pułku.
Przypisy
Bibliografia Marian Kukiel, Historia wojskowości w Polsce, Wyd. Orbis, Londyn 1949.
Kategoria:Dywizje jazdy Królestwa Kongresowego Kategoria:Wojsko Polskie w Lublinie Kategoria:Polskie jednostki kawalerii utworzone w 1815