mały|Chorąży strzelców konnych Królestwa Kongresowego (Bronisław Gembarzewski, 1897) Dywizja Strzelców Konnych – związek taktyczny wojsk Królestwa Polskiego.
Struktura organizacyjna i obsada personalna Dywizja razem z Dywizją Ułanów stanowiła Korpus Jazdy Polskiej. Dywizja dzieliła się na cztery pułki. Sztab dywizji znajdował się w Łowiczu.
Dowódcy dywizji gen. dyw. Antoni Paweł Sułkowski gen. dyw. Stanisław Klicki 1816–1831 thumb|right|Jan Nepomucen Umiński 1 brygada (Piotrków) dowódcy brygady gen. Jan Nepomucen Umiński gen. Konstanty Przebendowski pułki: 1 pułk strzelców konnych w Piotrkowie 3 pułk strzelców konnych w Warce 2 brygada (Kutno) dowódcy brygady gen. Stanisław Klicki gen. Antoni Potocki gen. Kazimierz Dziekoński pułki: 2 pułk strzelców konnych w Łowiczu (sztab) 4 pułk strzelców konnych w Kutnie
Uzbrojenie i umundurowanie Uzbrojenie strzelca konnego składało się z karabinka typu tulskiego, szabli i pistoletów. Mundur był w kolorze ciemnozielonym. Odmienne kolory lampasów, wypustek i wyłogów miał każdy z pułków. Strzelcy konni mieli czapki wysokie, okrągłe z pomponem. Na czapce orzeł i numer pułku.
Przypisy
Bibliografia Marian Kukiel, Historia wojskowości w Polsce, Wyd. Orbis, Londyn 1949.
Kategoria:Dywizje jazdy Królestwa Kongresowego Kategoria:Wojsko w Łowiczu Kategoria:Polskie jednostki kawalerii utworzone w 1815