Wiktor Izrailowycz Kanewski, ukr. Віктор Ізраїльович Каневський, ros. Виктор Израилевич Каневский, Wiktor Izrailewicz Kaniewski (ur. 3 października 1936 w Kijowie, zm. 25 listopada 2018) – ukraiński piłkarz pochodzenia żydowskiegoСпорт – Центральный Еврейский Ресурс. Сайт русскоязычных евреев – Еврейский Футбольный Мир – 1., grający na pozycji napastnika, reprezentant Związku Radzieckiego, trener. W 1988 wyemigrował do USA.
Kariera piłkarska Kariera klubowa Wychowanek piłkarskiej szkoły młodzieży w Kijowie. Pierwszy trener Mychajło Korsunski. W 1952 trafił do drużyny amatorskiej Maszynobudiwnyk Kijów. W 1954 został piłkarzem pierwszoligowego Dynama Kijów, z którym zdobył: mistrzostwo ZSRR w 1961 oraz puchar w 1964. W latach 1961–1964 był kapitanem drużyny. Z 80 bramkami był klubowym rekordzistą Dynama. W 1977 jego rekord pobił Ołeh BłochinПленник застоя, www.old.kv.com.ua.. Po ostatnim sukcesie zdecydował się opuścić Dynamo. Po dwóch miesiącach pracy trenerskiej w Metałurhu Zaporoże powrócił na boisko jako gracz Czornomorca Odessa, ale po dwóch sezonach w wieku 30 lat zdecydował się zakończyć karierę piłkarską.
Kariera reprezentacyjna 30 sierpnia 1958 zadebiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego w spotkaniu towarzyskim z drużyną Czechosłowacji (2:1). Był też powołany do reprezentacji w 1962 na mistrzostwa świata w Chile. Łącznie zaliczył 5 występów w kadrze ZSRR.
Kariera trenerska Po zakończeniu kariery zawodniczej trenował drużyny Metalist Charków, Bukowyna Czerniowce oraz Dnipro Dniepropietrowsk. Na stanowisku asystenta trenera zdobył z Pachtakorem Taszkent awans do Wyższej Ligi ZSRR. W 1978 był selekcjonerem juniorskiej reprezentacji ZSRR. Po udanej pracy na tym stanowisku miał wyjechać trenować reprezentację Algierii jednak ostatecznie uniemożliwiono mu wyjazd za granicę. Kanewski złożył następnie podanie o umożliwienie mu wyjazdu do Izraela, jednak również odmówiono mu prawa do opuszczenia kraju. W konsekwencji poddawany był represjom: został wykluczony z partii i pozbawiony tytułu Mistrza Sportu ZSRR. Przez kilka lat pracował na budowie. Dopiero w 1983 dzięki pomocy Walerego Łobanowskiego otrzymał zgodę na zatrudnienie w trzecioligowym Dynamie Irpień. W 1987 jako asystent trenera Tawriji Symferopol miał udział w jej awansie do Pierwszej Ligi. W listopadzie 1988 wyemigrował do Stanów ZjednoczonychUA-Футбол. Виктору Каневскому – 75! Секретов в футболе для него не было!... Zamieszkał na Brooklynie, był współwłaścicielem prywatnej szkoły piłkarskiej w Nowym Jorku.
25 listopada 2018 zmarł w Bristolu (stan Connecticut) w wieku 82 latПомер легендарний капітан київського Динамо - UA-Футбол. .
Sukcesy i odznaczenia Odznaczenia tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1959 tytuł Zasłużonego Trenera Uzbeckiej SRR: 1972
Przypisy
Linki zewnętrzne
Sylwetka zawodnika na rusteam.permian.ru
Kategoria:Radzieccy piłkarze Kategoria:Radzieccy trenerzy piłkarscy Kategoria:Ukraińscy piłkarze Kategoria:Ukraińscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze Czornomorca Odessa Kategoria:Piłkarze Dynama Kijów Kategoria:Reprezentanci Związku Radzieckiego w piłce nożnej Kategoria:Trenerzy piłkarzy Bukowyny Czerniowce Kategoria:Trenerzy piłkarzy FK Dnipro Kategoria:Trenerzy piłkarzy Metalista Charków Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1962 Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2018 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie