thumb|240px|Grób Ireny Adamowicz na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Irena Adamowicz (ur. w Petersburgu, zm. 12 sierpnia 1973 w Warszawie) – polska pedagożka, harcerka, jedna z naczelnych Związku Harcerstwa Polskiego oraz sprawiedliwa wśród Narodów Świata
Życiorys Była córką inżyniera technologa Henryka i lekarki Stanisławy z PiekarskichIrena Adamowicz - Memoriał Generał Marii Wittek [dostęp 8.08.2023].. Maturę zdała w Gimnazjum Żeńskim im. Cecylii Plater-Zyberkówny w roku 1927. W latach 1928–1934 studiowała na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w czerwcu 1934 uzyskała tytuł magistra filozofii w zakresie pedagogiki ze specjalnością psychologii wychowawczej. W latach 1934–1935 uzupełniała studia na Studium pracy społeczno-oświatowej Wolnej Wszechnicy Polskiej i jednocześnie uczyła przedmiotów pedagogicznych w Seminarium dla wychowawczyń przedszkoli w Warszawie. W latach 1928–1934 pracowała jako kierowniczka świetlic dla dzieci i młodzieży a następnie w latach 1935–1941 jako opiekunka przyzakładowa, instruktorka szkolenia matek i kierowniczka działu wychowawczego w Domu Boduena w Warszawie. Przed II wojną światową była związana z żydowską organizacją Haszomer Hacair, działała w żeńskich władzach ZHP.
Podczas okupacji hitlerowskiej, od 1941 do 1944 była lustratorką domów dziecka i młodzieży Wydziału Opieki Społecznej i Zdrowia Publicznego Zarządu miasta stołecznego Warszawy. Jako wizytator domów dziecka lub w przebraniu niemieckiej zakonnicy wielokrotnie przedostawała się do gett żydowskich m.in. w Wilnie, Kownie, Szawlach i Białymstoku, wielokrotnie do getta warszawskiego. Członek Armii Krajowej, była łączniczką między ŻOB a AKTadeusz Władysław Świątek, Rafał Chwiszczuk, Od Sawy do Kamy czyli kobiecy ruch społecznikowski, Wydawca Fundacja Cultus, Warszawa 2011, s. 30.. Uczestniczyła w powstaniu warszawskim jako sanitariuszkaLarissa Cain, Irena Adamowicz. Sprawiedliwa wśród Narodów Świata, wyd. W Drodze, Poznań 2011, . s. 128..
Po 1945 pracowała w Polskim Biurze Repatriacyjnym we Frankfurcie jako tłumaczka, następnie wizytator domów dziecka, a później pracowała w Bibliotece Narodowej.
Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera E-IX-3-8-2).
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (11 lipca 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki. Medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (1985)
Upamiętnienie Życie i działalność Ireny Adamowicz przedstawiła Larissa Cain w swojej książce „Irena Adamowicz. Sprawiedliwa wśród Narodów Świata”.
Przypisy
Bibliografia Irena Adamowicz, Historia pomocy, Polscy Sprawiedliwi
Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Kobiety – żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Sanitariuszki w powstaniu warszawskim Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1973