Kangur antylopi (Osphranter antilopinus) – gatunek ssaka z podrodziny kangurów (Macropodinae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae). Stosunkowo liczny.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1842 roku brytyjski zoolog John Gould nadając mu nazwę Osphranter antilopinus. Miejsce typowe to według oryginalnego opisu „Port Essington, północne wybrzeże Australii” (), tj. Port Essington, Terytorium Północne, w Australia. Holotyp to skóra i uszkodzona czaszka dorosłego samca (sygnatura BMNH 42.5.26.5) z kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Londynie; zebrany przez Johna Gilberta.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World nie wyróżniają podgatunków O. antilopinus.
Etymologia Osphranter: gr. οσφραντηριος osphrantērios ‘wietrzący, węszący’. antilopinus: średniowiecznołac. antalopus ‘rogate zwierzę’, od gr. ανθoλοψ antholops, ανθoλοπος antholopos ‘rogate zwierzę’; łac. przyrostek -inus ‘należące do, odnoszące się do’; w aluzji do podobieństw w fakturze futra.
Zasięg występowania Kangur antylopi występuje w północnej Australii od południowo-zachodniego Kimberley w Australii Zachodniej do Pungaliny we wschodnim Terytorium Północnym; oddzielna populacja zamieszkuje również półwysep Jork w Queensland.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) samic 73,3–93,5 cm, samców 83–120 cm, długość ogona samic 66,4–81,3 cm, samców 74,5–96 cm; masa ciała samic 14–24,5 kg, samców 18,6–51 kg. Pokrywa włosowa samca jest ruda na grzbiecie i biała z przodu, samica jest jasnoszara.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC ( ‘najmniejszej troski’).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kangurowate Kategoria:Ssaki Australii Kategoria:Taksony opisane przez Johna Goulda