Iwan Nikiticz Chabarow, (ur. w miejscowości Sarai w obwodzie riazańskim, zm. 1960) – radziecki wojskowy, generał porucznik.
Do Armii Czerwonej wstąpił podczas wojny domowej w Rosji, w której wziął udział m.in. jako dowódca batalionu. Od 1935 komdiw. Od 13 września 1939, m.in. w czasie pierwszego etapu wojny zimowej, był dowódcą 8 Armii (pozbawiony funkcji 13 grudnia 1939 z powodu porażek i zastąpiony Grigorijem Szternem). Później pracował w zarządach zaopatrzenia wojsk 8, 9 i 14 Armii. 6 czerwca 1940 mianowany generałem majorem. W latach 1941–1943 był szefem szkół wojskowych. Od 23 grudnia 1943 był zastępcą dowódcy 2 Armii Uderzeniowej. 19 kwietnia 1945 awansował na generała porucznika. Po wojnie był zastępcą dowódcy różnych okręgów wojskowych. 26 maja 1950 z powodów zdrowotnych przeszedł na emeryturę.
Odznaczenia Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie, m.in. w 1920 i 1922) Order Kutuzowa I klasy Order Kutuzowa II klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” Medal za Obronę Leningradu
Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Generałowie porucznicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Uczestnicy wojny fińsko-radzieckiej Kategoria:Radzieccy dowódcy armii w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1960