mały|Flaga USA z lat 1861–1863, sztandar Unii mały|Flaga USA z lat 1863–1865, późniejszy sztandar Unii mały|Inna wersja flagi USA z lat 1863-1865 thumb|Podział terytorium USA podczas wojny secesyjnej: Unia () − określenie używane dla amerykańskich stanów, które pozostały w składzie Stanów Zjednoczonych Ameryki (USA) podczas domowej wojny secesyjnej z lat 1861–1865, w przeciwieństwie do Konfederacji. Stany Unii określane są też jako Północ lub pejoratywnie – Jankesi. Drugą stroną konfliktu były Skonfederowane Stany Ameryki (CSA), potocznie Południe lub Konfederaci.
Stany pozostające w Unii zachowały ciągłość nazwy państwa Stany Zjednoczone (United States of America). Nie zmniejszono też liczby gwiazdek na fladze.
Pośród nich wyróżniały się stany graniczne, w których legalne było niewolnictwo aż do ogłoszenia po wojnie trzynastej poprawki do Konstytucji. Graniczyły z CSA, a ich przynależność do Unii była chwiejna. Ich obywatele byli podzieleni w kwestii tego, do kogo chcą przynależeć. CSA uważała je za własne, choć nigdy nad nimi nie panowała.
Unia posiadała własne siły zbrojne, zwane Armią Unii ().
Stany Unii
Connecticut; Delaware – stan graniczny, jedyny w tej kategorii, który nie stykał się z CSA; Illinois; Indiana; Iowa; Kalifornia; Kansas; Kentucky – stan graniczny; Maine; Maryland – stan graniczny; Massachusetts; Michigan; Minnesota; Missouri – stan graniczny; Nevada – utworzona w 1864 roku; New Hampshire; New Jersey; Nowy Jork; Ohio; Oregon; Pensylwania; Rhode Island; Vermont; Wirginia Zachodnia – część konfederackiej Wirginii, która ogłosiła secesję z reszty stanu i CSA, przystąpiła/powróciła do Unii w 1863 roku, stan graniczny, Wisconsin.
Przypisy
Kategoria:Wojna secesyjna Kategoria:Stany Stanów Zjednoczonych