Bataliony pancerne – oddziały broni pancernych, występujące w organizacji pokojowej Wojska Polskiego II RP, w latach 1935-1939.

Bataliony zostały powołane rozkazem Dowództwa Broni Pancernych MSWojsk. z 26 lutego 1935 o przemianowaniu i o organizacji 4 nowych batalionów pancernych.

Były to jednostki wojskowe „czasu P” spełniająca zadania mobilizacyjne wobec oddziałów i pododdziałów broni pancernej „czasu W”. W okresie pokoju spełniała również zadania organizacyjne i szkoleniowe. thumb|czołg Renault R-35 thumb|czołg 7TP thumb|czołg -Vickers E thumb|TKS thumb|czołg TK-3

Struktura batalionu pancernego Typowa organizacja batalionu pancernego do 1937: dowództwo kwatermistrzostwo kompania szkolna kompania pancerna młodszego rocznika (samochody pancerne) kompania pancerna starszego rocznika (czołgi) kompania motorowa kompania gospodarcza pluton łączności park składnica Etat przewidywał 36 oficerów, 111 podoficerów zawodowych, 75 podoficerów nadterminowych, 409 strzelców i 12 osób personelu cywilnego.

Z czasem bataliony zatraciły jedność organizacyjną. W 1939 wyrównany skład: po trzy kompanie czołgów rozpoznawczych i szwadronie samochodów pancernych miały: 1., 4., i 8. batalion pancerny. Pozostałe były batalionami większym, a 2 batalion pancerny osiągnął rozmiary pułku

Możliwości mobilizacyjne batalionu Bataliony pancerne były jednostkami mobilizującymi pododdziały broni pancernych, przewidziane do sformowania zgodnie z planem operacyjnym „Zachód” lub „Wschód”, na podstawie planu mobilizacyjnego „W”. Po zorganizowaniu wymienionych wyżej pododdziałów oraz przekazaniu nadwyżek ludzi sprzętu do ośrodków zapasowych bataliony były likwidowane.

W zależności od stopnia rozwinięcia (skadrowania) oraz ilości i rodzaju posiadanego sprzętu batalion pancerny mógł sformować: 1 batalion czołgów lekkich 7-TP lub R-35, 1–3 dywizjony pancerne, 1–3 samodzielne kompanie czołgów rozpoznawczych, kompanię czołgów lekkich lub wolnobieżnych, 1 kolumnę samochodów osobowych dla KG armii, 2–5 kolumn samochodów ciężarowych typu I i II dla armii, 1 krajową kolumnę samochodów ciężarowych dla OK, 1–2 kolumny samochodów sanitarnych dla armii, 1 kolumnę samochodów osobowo-sanitarnych dla OK, 1–2 parki broni pancernych, stałych lub ruchomych, 1 czołówkę reperacyjną (naprawczą).

Bataliony pancerne w 1939 +Bataliony pancerneZmobilizowane pododdziały pancerne i rozpoznawcze100px1 batalion pancerny71 dywizjon pancerny 71 samodzielna kompanię czołgów rozpoznawczych72 samodzielna kompanię czołgów rozpoznawczych100px2 batalion pancerny2 batalion czołgów lekkich111 kompania czołgów wolnobieżnych112 kompania czołgów wolnobieżnych113 kompania czołgów wolnobieżnych121 kompania czołgów lekkich 101 kompania czołgów rozpoznawczych100px3 batalion pancerny1 batalion czołgów lekkichOśrodek Zapasowy Broni Pancernych nr 1100px4 batalion pancerny91 dywizjon pancerny91 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych 92 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych100px5 batalion pancerny51 dywizjon pancerny51 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych52 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych100px6 batalion pancerny61 dywizjon pancerny62 dywizjon pancerny61 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych62 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych63 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych100px7 batalion pancerny31 dywizjon pancerny32 dywizjon pancerny33 dywizjon pancerny 31 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych32 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych100px8 batalion pancerny81 dywizjon pancerny81 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych82 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych100pxkadra 9 bpancOśrodek Zapasowy Broni Pancernych nr 2100px10 batalion pancerny41 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych42 samodzielna kompania czołgów rozpoznawczych100px11 batalion pancerny11 dywizjon pancerny12 kompania czołgów lekkich100px12 batalion pancerny21 dywizjon pancerny21 batalion czołgów lekkichsamodzielna kompania czołgów R-35

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Ordre de Bataille Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej