thumb|250px|Polska, gęstość zaludnienia, 1931 thumb|250px|Pałac Biskupów Krakowskich w Kielcach

Województwo kieleckie – województwo II Rzeczypospolitej, utworzone 14 sierpnia 1919 na mocy ustawy tymczasowej o organizacji władz administracyjnych II instancjiKielce jako stolica regionu na stronie Informatora Miejskiego Kielc. Stolicą województwa były Kielce. W skład województwa weszły ziemie dawnej guberni kieleckiej i guberni radomskiej wraz z Zagłębiem Dąbrowskim i powiatem częstochowskim z dawnej guberni piotrkowskiejMiasta polskie w Tysiącleciu, przewodn. kom. red. Stanisław Pazyra, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław – Warszawa – Kraków, 1965-1967, Tom I, s. 490.

Województwo było początkowo podzielone na 16 powiatów ziemskich: będziński, częstochowski, iłżecki (z siedzibą w Wierzbniku), jędrzejowski, kielecki, konecki, kozienicki, miechowski, olkuski, opatowski, opoczyński, pińczowski, radomski, sandomierski, stopnicki (z siedzibą w Busku) oraz włoszczowski. Poza stadium przygotowawcze nie wyszły projekty utworzenia powiatu skarżyskiego. Sąsiadowało z województwami: warszawskim, łódzkim, krakowskim, lubelskim, lwowskim i śląskim, a także na niewielkim odcinku graniczyło z Niemcami.

Według spisu z 1921 województwo kieleckie miało 2 535 898 mieszkańców. Gęstość zaludnienia przy obszarze 25 741 km² wynosiła 98,5 mieszkańców na km² na stronie Galerii Alfabet Polski. Było to jedno z województw rdzennie polskich, liczyło 91,3% ludności polskiej i 8,5% żydowskiej. 87,6% mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego, 11,9% wyznania mojżeszowego.

12 kwietnia 1928 r. utworzono powiaty grodzkie: Częstochowę i Sosnowiec, a 18 maja 1932 r. Radom. 1 stycznia 1927 r. powstał powiat zawierciański. Województwo miało obszar 25 736 km² i 1 858 700 mieszkańców.

Na mocy ustawy z 9 kwietnia 1938 granice województwa zostały zmienione. Powiaty opoczyński i konecki przeniesiono do województwa łódzkiego. W nowych granicach (od 1 kwietnia 1939 r.) województwo kieleckie miało 2 024 500 mieszkańców.

Podczas II wojny światowej na terenie województwa działał polski ruch oporu.

Demografia

Struktura etniczno-religijna W roku 1921 województwo było zamieszkane przez 2 535 781 osóbSkorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom III – Województwo Kieleckie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1925..

Podział ludności według narodowości: Polacy 2 314 262 (91,26%) Żydzi 215 360 (8,49%) inni 6 152 (0,24%)

Podział ludności według wyznania: rzymskokatolickie 2 220 902 (87,58%) mojżeszowe 300 489 (11,85%) inne 14 151 (0,56%)

Wojewodowie kieleccy w II Rzeczypospolitej Stanisław Pękosławski (19 listopada 1919 – 31 maja 1923) Adam Kroebl (1 lipca 1923 – 31 sierpnia 1923) (p.o.) Mieczysław Bilski (1 września 1923 – 6 maja 1924) Ignacy Manteuffel (24 maja 1924 – 17 sierpnia 1927) Adam Kroebl (20 sierpnia 1927 – 20 października 1927) (p.o.) Władysław Korsak (21 października 1927 – 28 lutego 1930) Jerzy Paciorkowski (18 lutego 1930 – 15 maja 1934) Stanisław Jarecki (17 maja 1934 – 9 lipca 1934) (p.o.) Władysław Dziadosz (9 lipca 1934 – wrzesień 1939)

Wicewojewodowie Mieczysław Seydlitz (od września 1934 do lutego 1937)

Przypisy

Bibliografia T. Koba-Ryszewska, Przeszłość administracyjna ziem województwa kieleckiego, (w:) Z dziejów ziemi kieleckiej (1918–1944), Warszawa 1970. J. Z. Pająk, Dzieje podziałów administracyjnych a granice regionu świętokrzyskiego, (w:) Region świętokrzyski. Mit czy rzeczywistość?, Kielce 2001. J. Swajdo, Między Wisłą a Pilicą. Dzieje podziałów administracyjnych w regionie kielecko-radomskim do 1975 roku, Kielce 2005.

! Kategoria:Historia Kielc