Thomas Sven „Tommy” Moe (ur. 17 lutego 1970 w Missoula) – amerykański narciarz alpejski, dwukrotny medalista olimpijski i trzykrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Tommy Moe pojawił się w 1986 roku, startując na mistrzostwach świata juniorów w Bad Kleinkirchheim. Zajął tam osiemnaste miejsce w zjeździe, a rywalizację w slalomie ukończył na 38. pozycji. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Hemsedal zdobył srebrny medal w zjeździe, przegrywając tylko z Ursem Lehmannem ze Szwajcarii. Na tych samych mistrzostwach był też czwarty w gigancie, przegrywając walkę o podium z Adriánem Bírešem z Czechosłowacji. Z MŚJ w Madonna di Campiglio w 1988 roku wrócił bez medalu, jednak na rozgrywanych w 1989 roku mistrzostwach świata juniorów w Aleyska zwyciężył w kombinacji i supergigancie. W 1989 roku wystąpił także na mistrzostwach świata w Vail, zajmując dwunaste miejsce w zjeździe i 21. miejsce w supergigancie.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w wieku 17 latToledo Blade: Chasing a dream, 13 lutego 1994 r., str. 4 . Pierwsze pucharowe punkty wywalczył trzy lata później, 13 marca 1990 roku w Åre, zajmując trzynaste miejsce w zjeździe. Były to jedyne jego punkty w sezonie 1989/1990, który ukończył ostatecznie na 97. pozycji. W kolejnym sezonie punktował trzykrotnie, jednak nie przebił się do czołowej dziesiątki. Tym razem w klasyfikacji generalnej zajął 74. miejsce. Nie znalazł się w kadrze USA na rozgrywane w 1991 roku mistrzostwa świata w Saalbach-Hinterglemm.

W sezonie 1991/1992 punktował wielokrotnie, jednak jego najlepszym wynikiem było trzynaste miejsce w zjeździe, wywalczone 7 grudnia 1991 roku w Val d’Isère. W klasyfikacji końcowej dało mu to 79. miejsce. Wystąpił jednak na igrzyskach olimpijskich w Albertville w lutym 1992 roku. Moe zajął tam osiemnaste miejsce w kombinacji, 20. w zjeździe i 28. miejsce w supergigancie. Pierwsze pucharowe podium wywalczył 27 lutego 1993 roku w Whistler, gdzie był drugi w zjeździe. Rozdzielił tam na podium Norwega Atle Skårdala i Austriaka Franza Heinzera. W pozostałych startach sezonu 1992/1993 jeszcze tylko raz znalazł się w czołowej dziesiątce: 21 marca 1993 roku w Kvitfjell był siódmy w supergigancie. Pozwoliło mu to zająć 31. miejsce w klasyfikacji generalnej i dziewiętnaste miejsce w klasyfikacji zjazdu. Wystąpił ponadto na mistrzostwach świata w Morioce, zajmując piąte miejsce w zjeździe i trzynaste w kombinacji.

Największy sukces w karierze osiągnął na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, gdzie zwyciężył w biegu zjazdowym. W zawodach tych wyprzedził bezpośrednio Norwega Kjetila André Aamodta i Eda Podivinsky'ego z Kanady. Cztery dni później wywalczył także srebrny medal w supergigancie, przegrywając tylko z Niemcem Markusem Wasmeierem o 0,08 sekundy. Ponadto na tych samych igrzyskach zajął także piątą pozycję w kombinacji. W zawodach PŚ wielokrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce, w tym pięciokrotnie stawał na podium: 12 grudnia w Val d’Isère był trzeci w supergigancie, 29 grudnia w Bormio, 12 marca w Whistler i 16 marca w Vail zajmował trzecie miejsce w zjeździe, a 13 marca 1994 roku w Whistler odniósł swoje jedyne pucharowe zwycięstwo, wygrywając supergiganta. Sezon 1993/1994 zakończył na ósmym miejscu w klasyfikacji generalnej i zjazdu, trzecim w klasyfikacji supergiganta i czwartym w klasyfikacji kombinacji. Ostatni raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął 11 grudnia 1994 roku w Tignes, gdzie był drugi w supergigancie. W pozostałych startach plasował się na przełomie pierwszej i drugiej dziesiątki, co dało mu 28. miejsce w klasyfikacji końcowej sezonu 1994/1995.

Jeszcze pod koniec sezonu 1994/1995 Moe doznał kontuzji prawego kolana, zrywając więzadłaToledo Blade: Injury could keep Moe off slopes for six months, 11 marca 1995 r., str.26 . Kilkanaście razy startował w zawodach PŚ w sezonie 1995/1996, jednak ani razu nie zdobył punktów. Ostatecznie nie został sklasyfikowany. Wystąpił jednak na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 1996 roku, zajmując 21. miejsce w zjeździe i 42. miejsce w supergigancie. Startował jeszcze przez dwa kolejne sezonu, jednak nie osiągał żadnych sukcesów. Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, zajmując ósme miejsce w supergigancie i dwunaste w zjeździe. Na rozgrywanych rok wcześniej mistrzostwach świata w Sestriere nie wystąpił z powodu kontuzji kciukaSarasota Herald-Tribune: Moe severs tendon in hand, 27 stycznia 1997 r. str 3C .

Jego żoną jest była amerykańska narciarka alpejska, Megan Gerety.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie 50px Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 20. 9 lutego 1992 Albertville Zjazd 1:50,37 min +3,03 s Patrick Ortlieb 28. 16 lutego 1992 Albertville Supergigant 1:13,04 min +3,50 s Kjetil André Aamodt 18. 11 lutego 1992 Albertville Kombinacja 14,58 pkt +67,57 pkt Josef Polig 1.15px 13 lutego 1994 Lillehammer Zjazd 1:45,75 min - - 5. 15 lutego 1994 Lillehammer Kombinacja 3:17,53 min +1,88 s Lasse Kjus 2.15px 17 lutego 1994 Lillehammer Supergigant 1:32,53 min +0,08 s Markus Wasmeier 12. 13 lutego 1998 Nagano Zjazd 1:50,11 min +1,32 s Jean-Luc Crétier 8. 16 lutego 1998 Nagano Supergigant 1:34,82 min +1,15 s Hermann Maier

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 12. 6 lutego 1989 Vail Zjazd 2:10,39 min +1,88 s Hansjörg Tauscher 42. 8 lutego 1989 Vail Supergigant 1:38,81 min ? Martin Hangl 13. 8 lutego 1993 Morioka Kombinacja 34,22 pkt ? Lasse Kjus 5. 11 lutego 1993 Morioka Zjazd 1:32,06 min +1,03 s Urs Lehmann 42. 13 lutego 1996 Sierra Nevada Supergigant 1:21,80 min +3,43 s Atle Skårdal 21. 17 lutego 1996 Sierra Nevada Zjazd 2:00,17 min +2,88 s Patrick Ortlieb DNF 19 lutego 1996 Sierra Nevada Kombinacja 3:31,95 min - Marc Girardelli

Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 18. 20 lutego 1986 Bad Kleinkirchheim Zjazd 1:41,03 min +2,54 s William Besse 32. 23 lutego 1986 Bad Kleinkirchheim Slalom 1:53,81 min +12,98 s Anders Lundqvist 4. 22 marca 1987 Sälen Gigant 2:31,70 min +1,72 s Thomas Wolf 2.15px 26 marca 1987 Hemsedal Zjazd 1:25,72 min +0,08 s Urs Lehmann 4. 27 stycznia 1988 Madonna di Campiglio Zjazd 1:33,15 min +0,47 s Kaspar Gilgenrainer 24. 28 stycznia 1988 Madonna di Campiglio Supergigant 1:35,26 min +2,77 s Jeremy Nobis 13. 29 stycznia 1988 Madonna di Campiglio Gigant 2:05,55 min +1,74 s Gregor Grilc 25. 30 stycznia 1988 Madonna di Campiglio Slalom 1:42,30 min +6,29 s Stefan Szałamanow 7. 30 stycznia 1988 Madonna di Campiglio Kombinacja ? ? Konstantin Czistiakow 5. 5 kwietnia 1989 Aleyska Zjazd 1:28,93 min +0,43 s Ed Podivinsky 1.15px 6 kwietnia 1989 Aleyska Supergigant 1:17,59 min - - 7. 7 kwietnia 1989 Aleyska Gigant 2:17,20 min +2,67 s Jeremy Nobis 22. 8 kwietnia 1989 Aleyska Slalom 1:39,32 min +7,05 s Sergio Bergamelli

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1989/1990: 97. sezon 1990/1991: 74. sezon 1991/1992: 79. sezon 1992/1993: 31. sezon 1993/1994: 8. sezon 1994/1995: 28. sezon 1996/1997: 87. sezon 1997/1998: 72.

Zwycięstwa w zawodach Whistler Mountain – 13 marca 1994 (supergigant)

Pozostałe miejsca na podium Whistler – 27 lutego 1993 (zjazd) – 2. miejsce Val d’Isère – 12 grudnia 1993 (supergigant) – 3. miejsce Bormio – 29 grudnia 1993 (zjazd) – 3. miejsce Whistler – 12 marca 1994 (zjazd) – 3. miejsce Vail – 16 marca 1994 (zjazd) – 3. miejsce Tignes – 11 grudnia 1994 (supergigant) – 2. miejsce

Bibliografia Profil na stronie FIS

Profil na Alpine Ski Database

Przypisy

Kategoria:Amerykańscy narciarze alpejscy Kategoria:Amerykańscy medaliści olimpijscy Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Albertville 1992) Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Nagano 1998) Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1994 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 Kategoria:Urodzeni w 1970