Amylazy, diastazy, enzymy amylolityczne (EC 3.2.1) – grupa enzymów zaliczanych do hydrolaz, rozkładających skrobię i inne polisacharydy. α-amylaza występuje m.in. w soku trzustkowym (amylaza trzustkowa) i w ślinie (amylaza ślinowa). Amylazy są także syntezowane w owocach wielu roślin podczas dojrzewania (powoduje to, że stają się one słodsze) oraz podczas kiełkowania ziaren zbóż. Amylaza z ziaren ma istotne znaczenie przy produkcji słodu.
Typy
W przyrodzie występują 3 rodzaje amylazy: α (EC 3.2.1.1), β (EC 3.2.1.2) i γ (EC 3.2.1.3), natomiast u człowieka i innych zwierząt tylko amylazy α i γ. W surowicy stwierdzono występowanie 8 izoenzymów pochodzących z: trzustki: P1, P2, P3 błony śluzowej jelita cienkiego: P2 gruczołów ślinowych: S1, S2, S3 gruczołów mlecznych: P2, S1, S2 komórek jajników i jąder: O2, O1
Ptialina Dawna nazwa amylazy ślinowej, która rozkłada skrobię na maltozę i dekstrynę.
Mechanizm działania α-Amylaza hydrolizuje wiązanie α-(1-4)glikozydowe amylozy dając cząsteczki maltozy (disacharydy α-glukozy).
Analiza Test na amylazę jest łatwy do wykonania i jest głównym testem przy wykrywaniu zapalenia trzustki.
Zwiększony poziom amylazy w surowicy notuje się również w przypadku: urazów ślinianek alkoholizmu niektórych nowotworów złośliwych (rak oskrzela, tarczycy, wątroby...) zapalenie otrzewnej świnki niewydolności nerek.
Przypisy
Linki zewnętrzne amylaza α: amylaza β: amylaza γ: