thumb|Korneliusz Pacuda Mrągowo 2004 thumb|40. rocznica Pikników Country 2021. Od lewej: P. Sztompke, K. Majkowski, S. Bułajewski, K. Pacuda, dzieci z przedszkola „Stokrotka”. thumb|Piknik Country & Folk Mrągowo 2018 mały|Piknik Country Mrągowo 2003 Międzynarodowy Festiwal Piknik Country & Folk Mrągowo – najstarszy, największy w Polsce i jeden z największych w Europie festiwal muzyki country i folk, odbywający się corocznie nieprzerwanie od 1982 jako impreza dwu-trzydniowa na przełomie lipca i sierpnia.
Po raz pierwszy Piknik Country został zorganizowany w 1982 w Jeleniej Górze i Karpaczu. W 1983 Festiwal przeniesiono na stałe do Mrągowa, do amfiteatru nad jeziorem Czos. Podczas jego wszystkich edycji [XLV (45) do 2026], w koncertach wystąpiło łącznie 640 artystów, zespołów muzycznych i tanecznych, z Polski i m.in. ze Stanów Zjednoczonych, z Kanady i Australii.
Historia Pikniku Country w Mrągowie Próbą generalną przed przyszłymi festiwalami muzyki country w Polsce, był Country Piknik, który odbył się w 24 lipca 1982 w Aninie. Został on zorganizowany, pod auspicjami Stowarzyszenia Muzyki Ludowej „Country” (SMLC) przez Michała Morawskiego i Piotra Kinickiego na zapleczu Osiedlowego Domu Kultury. Pomimo urzędowego ograniczenia liczby uczestników, koncert zgromadził dwuipółtysięczną widownię.
Wobec obowiązywania stanu wojennego, w 1982 nie przeprowadzono festiwali w Sopocie, Opolu, Zielonej Górze, Kołobrzegu. Ze względu na to, iż SMLC nie znalazło się na liście organizacji zawieszonych, jako jedyny, mógł odbyć się tylko – zgłoszony przez SMLC – Jesienny Piknik Country. Zorganizowany został w Jeleniej Górze i w Karpaczu (niektóre źródła podają odwrotną kolejność), w dniach 23–26 września przez Karkonoską Agencję Imprez Artystycznych, Biuro Turystyki Młodzieżowej „Juventur”, Polską Agencję Artystyczną „Pagart”, Polskie Radio i TV oraz SMLC. Na plakacie promującym imprezę, wykorzystano rysunek artysty grafika Edwarda Lutczyna. Reżyserował Zbigniew Proszowski, kierownictwo muzyczne sprawował Jacek Skubikowski, a koncerty prowadził Korneliusz Pacuda, który ustalił listę wykonawców. W hali sportowej Jeleniej Góry wystąpili wówczas: Greenhorns i Mirek Novak z Czechosłowacji, 100 Folk Celsjusz z Węgier, Country Family (bez Michała Lonstara Łuszczyńskiego), Country Road, Babsztyl, Vulgaris Country Singers, Grażyna Świtała, Marek Śnieć, Jacek Skubikowski i Janusz Laskowski.
Nazwę „piknik country” utworzył Korneliusz Pacuda. Miała ona oddawać rodzinny klimat luźnej i wesołej zabawy, z własną aprowizacją. Określenie to przyjęło się w odniesieniu także do innych tego typu imprez. Początkowa kolejność poszczególnych Międzynarodowych Festiwali Muzyki Country (MFMC) „Piknik Country”, nie uwzględniała Jesiennego Pikniku Country w Jeleniej Górze i w Karpaczu; wykazywano tylko edycje mrągowskie, licząc od roku 1983. Po kilkunastu latach, Jesienny Piknik z 1982 został włączony do rejestru, z numerem pierwszym. Dla wyrównania faktycznego porządku, w numeracji pominięto „trzynastkę”: po XII Pikniku, od razu odbył się XIV. Przez kilka lat MFMC był objęty patronatem ambasadora Stanów Zjednoczonych. W 2013 dokonano zmiany nazwy imprezy na Międzynarodowy Festiwal Piknik Country & Folk (MFPC&F) i od tego czasu muzyka folkowa została dodana do jej oficjalnego repertuaru. Mrągowski Piknik Country stał się inspiracją do zorganizowania w 2005 festiwalu „Northeim Goes Country”, który odbył się w amfiteatrze Waldbühne w miejscowości Northeim w Dolnej Saksonii (Niemcy).
Amfiteatr i zaplecze operacyjne Mrągowo, jako miejsce, gdzie istnieją korzystne warunki do zorganizowania cyklicznej rodzinnej, trzydniowej imprezy muzycznej typu Pikniku Country, zaproponował Zbigniew Proszowski, reżyser z TVP2, realizujący pierwszy Piknik w Jeleniej Górze i Karpaczu. Wskazał on ewentualną lokalizację amfiteatru – na skarpie plaży Hotelu Orbis Mrongovia nad jeziorem Czos. Pomysł ten został zaakceptowany na spotkaniu z udziałem naczelnika miasta Mrągowa Antoniego Chudego, dyrektora hotelu Kazimierza Grynisa i płk Stefanem Gojło – dowódcy Jednostki Wojskowej w Mrągowie, na początku 1983. Projekt wykonał reżyser Zbigniew Proszowski, z wykształcenia architekt. W ciągu kilku miesięcy żołnierze w czynie społecznym wykonali prace ziemne i montaż ławek dla 4620 widzów, a Mostostal Warszawa nieodpłatnie wzniósł stalową konstrukcję amfiteatru. Termin Festiwalu ustalony został na przełom lipca i sierpnia, gdy w hotelu FSO następowała zmiana turnusów, przez co powstawała możliwość ulokowania tam części przybyłych wykonawców i gości.
Po 30 latach, stary obiekt został wyburzony w 2011, a na jego miejscu w 2012 oddano całkowicie nowy, spełniający wszystkie wymagania nowoczesnej techniki, porównywalny z amfiteatrami w Sopocie i Opolu. Jednocześnie, zamiast prymitywnych toalet i zastępujących je później toi-toi, powstał murowany sanitariat. W 2020 wymieniono większość siedzisk na krzesełka typu stadionowego, z oparciami, dla 5280 widzów. Po przebudowie, z dawnego kompleksu pozostał jedynie SnackBar z wejściem po drewnianych schodach. W cztery lata później, w 2024 nad całą widownią zamontowano zadaszenie membranowe, dzięki czemu mrągowski obiekt stał się największym krytym amfiteatrem w Polsce.
Ściany nowego amfiteatru wykorzystano jako miejsce do umieszczania logotypów i nazwisk popularnych wykonawców, występujących na jego scenie. W 2017 były już tam podpisy Lonstara, Cezarego Makiewicza, Alicji Boncol, Tomasza Szweda, zespołu Babsztyl, oraz Rosanne Cash. Jako pierwszy, złożył swój autograf pomysłodawca Pikników Country w Mrągowie, Korneliusz Pacuda.
Biuro festiwalowe mieściło się w Hotelu Orbis Mrongovia. Inwestorem jego budowy była dyrekcja Novotelu w Olsztynie a wzniosła go szwedzka firma ABV. Został otwarty z początkiem 1981, na rok przez amfiteatrem. Przyjmował artystów i organizatorów, którym rozrywkę zapewniał „Country Night Club” w kawiarni Carmen. Po przekształceniach właścicielskich, ośrodek przyjął nazwę Hotel Mercure Mrągowo Resort&Spa. Z biegiem lat biuro festiwalowe zmieniało lokalizację, funkcjonowało w namiocie obok Mrongovii, w hotelu przy ul. Giżyckiej, później w pensjonacie Solar i znów w Mercure.
Do amfiteatru prowadzi należąca do lokalnego folkloru ul. Jaszczurcza Góra: aleja handlowa, wypełniona stoiskami z akcesoriami kowbojskimi, z odzieżą, obuwiem, świecidełkami, pamiątkami, płytami, stoiskami spożywczymi i z piwem. Po jednej stronie, za ogrodzeniem znajduje się pole namiotowe z piwiarnią, a po drugiej – bulwary nad jeziorem Czos.
Organizatorzy i patronat mediowy Spośród podmiotów organizacyjnych MFMC i późniejszych MFPC&F, należy wymienić: (w latach 1982–2005) Estradę Olsztyńską, Stowarzyszenie Muzyki Country, Ośrodek Kultury Ochota w Warszawie, Mantę2, Spółkę Pro Country; (od 2006) Performance Marketing Group, Performance Media Group, Stars of Poland, Ameno Event i następnie Roots Projekt z Krzysztofem Majkowskim; Roots Production z prezeską Moniką Grajewską; w stałej współpracy z kolejnymi władzami miasta Mrągowa: z naczelnikiem miasta Antonim Chudym, z burmistrzami Dariuszem Jarosińskim, Karolem Nowakiem, Otolią Siemieniec, Stanisławem Bułajewskim, Jakubem Doraczyńskim i z Centrum Kultury i Turystyki w Mrągowie, od 2021 pod nową nazwą: Mrągowskie Centrum Kultury i ostatnio Festiwalove Mrągowo. W albumie Country Mrągowo wydanym w 1999, autorzy wymienili aż 73 firmy współorganizujące, jednocześnie zamieszczając przeprosiny dla tych, których z przyczyn technicznych nie znaleźli się w wykazie.
Piknikowi od samego początku towarzyszył Program 2. Telewizji Polskiej, przeprowadzając bezpośrednie transmisje z koncertów do 2006. Następnie, z inspiracji Niny Terentiew, Piknik przejął Polsat do 2013. W 2026 TVP 2 po 20-letniej przerwie powróciła do transmisji Pikników na żywo. Zaprezentowano dwie 45-minutowe części bloku „Złote przeboje 45-lecia”, natomiast nagranie ostatniego piątkowego koncertu Gali 45-lecia Pikniku Country „Hity mrągowskich pikników” wyemitowano w późniejszym terminie. Powstał też jubileuszowy reportaż wspomnieniowy.
Na podstawie dostępnych danych, nad sprawnym przebiegiem imprezy czuwali; dyrektorzy festiwalu – Antoni Kopf, Stanisława Piotrowska, Sławomir Kuczmierowski, Jerzy Głuszyk, Korneliusz Pacuda, Mirosław Przedpełski; dyrektorzy artystyczni – wielokrotnie Korneliusz Pacuda, także Jerzy Głuszyk, niekiedy Tomasz Szwed. Poszczególne edycje reżyserowali m.in. Zbigniew Proszowski, Andrzej Kossowicz, Krzysztof Jaślar, Waldemar Stroński i wielokrotnie Bolesław Pawica.
Biurem Prasowym i Promocji kierowała rzeczniczka Festiwalu Ewa ‘Country Lady’ Dąbrowska-Szulc a biurem organizacyjnym zarządzała Ewa Kessler. Plakaty i afisze od pierwszego mrągowskiego Pikniku, przez ćwierć wieku wykonywali dla Festiwalu (nieraz po kilka wersji w każdym roku) – Monika Stefanicka i Wojciech Wiedeński – twórcy piknikowych plakatów artystycznych. W różnych okresach przejmowali zadania: choreograficzne – Ewa Roswadowska; menedżerskie – Krzysztof Majkowski, Jerzy Batko, oraz inni. Natomiast Mieczysław „Prokurator” Witkowski, twórca pierwszej polskiej countrowej strony w Internecie Polcountry, wraz z synem Marcinem w piwnicznych warunkach organizował nowoczesne centrum informatyczne na potrzeby Biura Prasowego.
Patroni mediowi i partnerzy: TVP2, Polsat, TVP3 Gdańsk z Romualdem Bokunem, TVP3 Olsztyn, Polskie Radio Jedynka i Trójka, Radio Olsztyn, „Gazeta Olsztyńska”, tygodnik „Dyliżans” Macieja ‘Woźnicy’ Świątka, miesięcznik „Polski Traker” Barbary Bogusławy Zimmer, „Super Express”, „Fakt”, „The Voice of Poland”, Forum countrymusic.pl prowadzone przez Roberta Kashmiri i Huberta Sójkę, Fundacja Country & Folk zarządzane przez Maję Dzisiewicz i Katarzynę Chojnacką.
Media festiwalowe i publiczność Podczas każdej edycji MFMC, widzowie codziennie otrzymywali nowe wydanie gazetki festiwalowej, z bieżącymi informacjami na temat imprezy. Najpierw kolportowano „Mrongoville Gazette”, która była przygotowywana w Warszawie, przed imprezą. Natomiast na bieżąco, każdego dnia festiwalowego, od pierwszego mrągowskiego Pikniku, ukazywał się wydawany początkowo przez Stowarzyszenie Muzyki Counyry, a później przez Biuro Organizacyjne Pikniku „Country Express”, osiągając liczbę trzech, a nawet czterech wydań w czasie trwania każdej edycji tej imprezy. Zespół redakcyjny „Country Expressu” najczęściej tworzyli: Janusz W. Podoski, Zygmunt ‘Tequila’ Chojnacki, Marek Kasz, Maciej ‘Woźnica’ Świątek, Ewa ‘Country Lady’ Dąbrowska-Szulc, Krzysztof ‘Kris’ Cedro, Jerzy Głuszyk. Podobną informacyjną rolę spełniał "Nowy Country Osobowy" – cojakiśtamczaśnik Spółki ARPZ redagowany przez Zygmunta Chojnackiego. Relacje z wydarzeń piknikowych zamieszczał w sieci na pierwszej polskiej countrowej stronie Polcountry Mieczysław ‘Prokurator’ Witkowski z synem Marcinem.
Reminiscencje pofestiwalowe zamieszczały: „Informatory” Stowarzyszenia Muzyki Ludowej „Country” ‘82/1, ‘82/2, ’83; wydawnictwa książkowe: album Country Mrągowo 1999 (wyd.: Burmistrz Miasta Mrągowo); album Mrągowo 2000 Nashville-London Piknik Country (oprac.: Witold Kajetan Jackiewicz), album XX Jubileuszowy Festiwal Muzyki Country Mrągowo 2001 (oprac.: Witold Kajetan Jackiewicz), album XXV Piknik Country Mrągowo 2006 1982-2006 (red.: H. Gąsiorowska i K. Pacuda); miesięcznik „Polski Traker”; Radio „Warszawa Praga”, Polskie Radio „Jedynka” – Jerzy Głuszyk; tygodnik „Dyliżans”; „Time” – Tadeusz Kucharski; oraz trzy media: „Kurier Podlaski”, „Dziennik Chicagowski”, Radio „Akadera” – reprezentował Ryszard ‘Medman’ Kijak, który w marcu 2021 napisał niniejszy artykuł i wciąż go aktualizuje.