Arete z Cyreny (gr. , żyła w V wieku p.n.e.) – Greczynka, filozofka.
Żyła w czasach Sokratesa, była córką filozofa-założyciela cyreńskiej szkoły filozoficznej Arystypa. Diogenes Laertios, wspominając Arystypa, pisze: Córce swojej Arete dał najlepsze podstawy wychowania:nauczył ją pogardy dla wszystkiego, co jest ponad miarę. Wykładała filozofię w szkole w Attyce, a po śmierci ojca stała się głową tej szkoły i wykształciła 110 filozofów. Napisała 40 książek. Była matką i nauczycielką Arystypa Młodszego, dlatego zwany był on Metrodydaktem (Uczniem swej matki).
Na jej grobie znajduje się epitafium, które głosi zalety zmarłej:
Tu spoczywa szlachetna Arete, światło Hellady, obdarzona urodą Heleny, cnotą Tirmy, piórem Arystypa, duszą Sokratesa i językiem Homera.
Jako wybitną uczoną sławił ją Boccaccio.
Przypisy
Kategoria:Filozofowie starożytnej Grecji