Bartłomiej Beniowski (ur. ok. 1800 w Berdyczowie, zm. 29 marca 1867 w Londynie) – lekarz, major wojsk polskich, uczestnik powstania listopadowego.
Życiorys Studiował medycynę w Wilnie. Powstanie listopadowe zastało go w armii rosyjskiej. W czasie bitwy pod Kuflewem 25 kwietnia 1831 roku przeszedł na stronę polską. W armii polskiej był kapitanem 4. pułku ułanów. W 1831 roku udał się na emigrację do Francji, już jako major.
W 1833 został wysłany do Egiptu, gdzie z ramienia Komitetu Narodowego Emigracji Polskiej miał nawiązać kontakty z Muhammadem Alim i uzyskać jego zgodę na zatrudnienie polskich oficerów w wojsku egipskim. Misja zakończyła się niepowodzeniem, a Beniowski po powrocie z Egiptu zamieszkał w Anglii. Utrzymywał kontakty z lożami masońskimi w Londynie - „mason major Bartłomiej Beniowski”. Pamiątki po nim znajdowały się w słynnych zbiorach masońskich Tadeusza Stanisława Wróblewskiego, jedna z nich - wstęga mistrza masońskiego - przechowywana jest dzisiaj w Narodowym Muzeum Litwy (Lietuvos nacionalinis muziejus).
Był działaczem radykalnych organizacji emigracyjnych w Anglii. Związany z ruchem czartystów, prowadził szkolenie wojskowe ich oddziałów.
Był uczestnikiem nieudanego robotniczego powstania w Newport.
Przypisy
Bibliografia Wstęp i przypisy do polskiego wydania „Manifestu Komunistycznego” Marksa i Engelsa z 1976, wyd. Książka i Wiedza Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989,
Kategoria:Lekarze w powstaniu listopadowym Kategoria:Oficerowie kawalerii powstania listopadowego Kategoria:Polacy w Wielkiej Brytanii 1795–1918 Kategoria:Polacy we Francji 1795–1918 Kategoria:Urodzeni w 1800 Kategoria:Zmarli w 1867