Neuromancer – powieść Williama Gibsona z 1984 roku, uważana za klasykę cyberpunku. Stanowi pierwszą część tzw. Trylogii Ciągu (ang. Sprawl Trilogy), której kolejne tomy to Graf Zero i Mona Liza Turbo.
Fabuła Akcja powieści rozgrywa się w świecie przyszłości o charakterze dystopijnym, a jej głównym bohaterem jest Case, haker, który okradł swoich dawnych pracodawców, a ci wstrzyknęli mu radziecką mykotoksynę, aby nigdy nie mógł wejść do wirtualnego świata. Z pomocą przychodzi mu pewien człowiek o imieniu Armitage, który zmieni jego dotychczasowe życie – dzięki niemu zostaje on wynajęty przez nieznanego mocodawcę do popełnienia, wydawałoby się niewykonalnego, przestępstwa.
Świat przedstawiony W świecie przedstawionym megakorporacje kontrolują kluczową infrastrukturę. Część osób mieszka w Sprawlu, miejskiej tkance, która nie jest ani w pełni kontrolowana, ani opuszczona. Istnieje ona na marginesie przepływów władz oraz pieniędzy.
Wpływ na kulturę Neuromancer rozwija wizjonerskie koncepcje sztucznej inteligencji, rzeczywistości wirtualnej, inżynierii genetycznej, wypierania tradycyjnych państw narodowych przez wielkie korporacje oraz cyberprzestrzeni, zwanej w książce matrycą (w oryginale the matrix) na długo zanim idee te stały się często eksploatowanym motywem w kulturze popularnej. Gibson porusza również problem dehumanizacji świata zdominowanego przez wszechobecną i tanią technologię. W opisywanej przezeń przyszłości przemoc i wolny rynek są jedynymi pewnikami, a dystopijne elementy związane ze społeczeństwem są równoważone przez energię i różnorodność. Powieść spopularyzowała takie pojęcia jak cyberprzestrzeń i lód.
Nagrody W roku 1984 Gibson zdobył za Neuromancera nagrody Nebula, Hugo oraz Philipa K. Dicka.
Przypisy
Kategoria:Powieści fantastycznonaukowe z 1984 roku Kategoria:Utwory literackie o Internecie Kategoria:Powieści Williama Gibsona Kategoria:Cyberpunk