thumb|Dystorsja beczkowa thumb|Dystorsja poduszkowa Perspektywa krzywoliniowa (perspektywa sferyczna) – forma odwzorowania przestrzeni na płaszczyźnie stosowana do przedstawienia obiektów trójwymiarowych w dwóch wymiarach, linie w rzeczywistości proste wydają się być wtedy krzywe.
Perspektywa krzywoliniowa formalnie ustalona została w 1968 przez artystę i historyka sztuki Alberta Flocona i rytownika–grafika André Barre’a, autorów książki La Perspective curviligneAlbert Flocon and André Barre, La Perspective curviligne, Flammarion, Éditeur, Paris, 1968., którą przetułmaczono na język angielski w 1987 pt Curvilinear Perspective: From Visual Space to the Constructed Image i opublikowano na łamach University of California PressAlbert Flocon and André Barre, CurvilinearPerspective: From Visual Space to the Constructed Image (Robert Hansen, translator), University of California Press, Berkely and Los Angeles, California, 1987 ..
Horyzont i punkty zbiegu + Przedstawienie tego samego obiektu, z lewej w perspektywie krzywoliniowej i po prawej, używając jedynie jednego punktu zbiegu 300px 300px
System ten posługuje się łukami do kreślenia obrazu o wiele bardziej zbliżonego do tego generowanego przez oko, niż to jest w przypadku tradycyjnej perspektywy linearnej, która wykorzystuje jedynie linie proste i prowadzi do dziwnych zniekształceń na brzegach. Do kreślenia łuków używa się czterech lub pięciu punktów zbiegu: W perspektywie z pięcioma punktami zbiegu (typu rybie oko) punkt zbiegu Z znajduje się pośrodku okręgu, a cztery pozostałe N, S, W i E są umiejscowione na jego krawędzi. Takie przedstawienie przestrzeni jest najbardziej zbliżone do obrazu jaki generuje ludzkie oko.
Geometryczna zależność + Na rysunku 1 przedstawiono ścianę 1 i obserwatora 2 z rzutu górnego center|600px|Rysunek 1
Odległości a i c między obserwatorem a ścianą są większe niż odległość b, w związku z czym przyjmując zasadę, iż obiekt znajdujący się dalej od obserwatora, jest dla niego mniejszy, ściana powinna być zniekształcona i zmniejszona przy krawędziach. + Na rysunku 2 przedstawiono tę samą sytuację z punktu widzenia obserwatora center|600px|Rysunek 2
Definicja matematyczna Jeżeli punkt posiada współrzędne 3W w układzie kartezjańskim
Transformacja tego punktu do krzywoliniowego układu odniesienia o promieniu jest następująca:
Przykłady Edward Lear – Choropiskeros, Kolfu, 1856 David Hockney – Siedząc w ogrodzie Zen przy świątyni Rioanji 1983 Carel Weight – Chwila, 1955 Stanley Spencer – Napełnianie butelek wodą, 1923–1932
Zobacz też perspektywa perspektywa linearna perspektywa odwrócona perspektywa powietrzna perspektywa renesansowa
Linki zewnętrzne (w języku angielskim) Rysowanie Komiksów – 5 Punktów Zbiegu autorstwa M.C. Escher
Przypisy
Kategoria:Odwzorowania przestrzeni na płaszczyźnie Kategoria:Malarstwo