Kazimierz Mielęcki herbu Aulok (ur. 11 sierpnia 1836 w Karnej k. Zbąszynia, zm. 9 lipca 1863 w Mamliczu) – polski naczelnik wojenny województwa mazowieckiego od lutego do 22 marca 1863 rokuOrganizacja władz powstańczych w roku 1863 [Spis obejmuje Komitet Centralny oraz naczelników wojennych i cywilnych powiatów z województw: mazowieckiego, podlaskiego, lubelskiego, sandomierskiego, krakowskiego, kaliskiego, płockiego, augustowskiego, wileńskiego, kowieńskiego, grodzieńskiego, mińskiego, mohylewskiego, witebskiego, kijowskiego, wołyńskiego, podolskiego oraz z Galicji, Wielkopolski i Prus Zachodnich]. AGAD, nr zespołu 245, s. 2., dowódca w powstaniu styczniowym.
Życiorys Urodził się w Karnej, w powiecie babimojskim w rodzinie Prota Mielęckiego herbu Aulok (właściciela majątku w Karnej, kapitana wojsk napoleońskich, a majora z 1831 roku) i Wandy z Sokołowskich herbu Pomian. Poślubił Salomeę z Pągowskich herbu Pobóg z Konińskiego i osiadł na stałe w Nowej Wsi koło Włocławka. Miał z nią dwie córki: Marię i Józefę.
Uczył się w Poznaniu, a następnie służył w pruskim wojsku w pułku huzarów. Przyłączył się do powstania jako jeden z pierwszych ziemian. Był znanym i cenionym dowódcą powstańczym. 8 lutego 1863 objął dowództwo nad oddziałem powstańczym organizowanym przez majora Ulatowskiego i uderzył na Przedecz, zdobywając magazyny wojskowe z bronią i amunicją. 10 lutego stoczył bój z kolumną rosyjską majora Nelidowa pod Cieplinami, po którym wycofał się w lasy lubostowskie. 20 lutego poddawszy się pod rozkazy Ludwika Mierosławskiego przeżył klęskę pod Krzywosądzem w dniu 19 lutego i uformował nowy oddział. Po aresztowaniu Zygmunta Padlewskiego Rząd Narodowy mianował Mielęckiego pułkownikiem i naczelnikiem sił zbrojnych woj. mazowieckiego. Wkroczył ponownie pod koniec lutego z grupą ochotników na teren Królestwa Polskiego. 21 lutego 1863 roku oddział Mielęckiego przybył do Kazimierza Biskupiego, gdzie ogłosił dekrety Komitetu Centralnego Narodowego. Na początku marca powstańcy rozpoczęli działania zaczepne w północno-zachodniej części powiatu konińskiego. Kazimierz Mielęcki, po kilku udanych utarczkach, przesunął się w lasy kazimierzowskie, gdzie podporządkował sobie mniejsze oddziały Edmunda Calliera i Władysława Miśkiewicza. 1 marca 1863 r. stoczył zwycięski bój pod Bieniszewem, lecz już następnego dnia poniósł porażkę w bitwie pod Dobrosołowem i MieczownicąKrzysztof Gorczyca, Michał Górny, Krzysztof Płachciński, Szlakiem partii Kazimierza Mielęckiego 1863 – Studium Historyczno-Archeologiczne, Muzeum Okręgowe w Koninie, Konin 2022, ISBN 978-83-60168-34-9.. 16 marca zaatakował Rosjan pod Goliną. 22 marca 1863 stoczył regularną bitwę z oddziałami pułkownika E. de Seyn Wittgerstein Berlebour zwaną pod Tartakiem, Olszakiem lub Pątnowem. Z braku amunicji powstańcy zostali zmuszeni do odwrotu. Zostali zaatakowani i rozbici w okolicach Mikorzyna przez kolumnę majora Nielidowa. Ciężko ranny w czasie bitwy pod Mikorzynem koło Ślesina przewieziony został do Wąsosz, a następnie do Gór, Kuśnierza w Księstwie Poznańskim, by ostatecznie trafić do szpitala w Mamilczu. Kierował w dalszym ciągu działalnością powstańczą pomimo ran.
thumb|240px|Kaplica grobowa Mielęckich na cmentarzu parafialnym w Łabiszynie Zmarł po upadku z konia w Mamliczu 9 lipca 1863 roku, a 13 lipca na jego uroczystym pogrzebie, zorganizowanym przez rodzinę Skórzewskich, w Łabiszynie zgromadziło się ok. 10 tys. ludzi, aby przy palących się beczkach smoły oddać mu hołd.
Surowy w ocenach płk Edmund Callier pisał o nim:
Upamiętnienie Jedna z poznańskich ulic nosi imię Kazimierza Mielęckiego.
Zobacz też Edmund Taczanowski Déodat Gabriel Lejars Maksymilian Tarejwo Zygmunt Waryłkiewicz
Przypisy
Bibliografia Zdzisław Grot, Mielęcki Kazimierz, [w:] „Polski Słownik Biograficzny”, t. XX, s. 773–774. Antoni Czubiński, Powstanie 1863/64 na ziemi kaliskiej, [w:]: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Historia – Zeszyt 6 – 1964 r. „Materiały do dziejów rezydencji w Polsce – Kujawy wschodnie” t. 1 WTN.
Linki zewnętrzne Interpelacja poselskiego Koła Polskiego w sejmie pruskim przeciwko współpracy prusko-rosyjskiej w tłumieniu powstania polskiego z 10 II 1863 roku
Kategoria:Polscy ziemianie (zabór pruski) Kategoria:Członkowie władz powstania styczniowego w województwie mazowieckim Kategoria:Wojewódzcy naczelnicy wojenni powstania styczniowego Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Ludzie związani z Koninem Kategoria:Ludzie związani z Ślesinem Kategoria:Urodzeni w 1837 Kategoria:Zmarli w 1863 Kategoria:Ludzie związani z Dobrosołowem