Użytkowanie lasu jest działem, gałęzią gospodarki leśnej zajmującym się planowaniem i racjonalnym pobieraniem użytków leśnych w postaci:
drewna w granicach nie przekraczających możliwości produkcyjnych lasu, produktów ubocznego użytkowania lasu w sposób zapewniający możliwość ich biologicznego odtwarzania, a także ochrony przyrody.
Użytkowanie lasu należy również rozpatrywać jako dyscyplinę naukową traktującą nie tylko o użytkach leśnych, ale i służącą zaspokajania potrzeb społecznych.
Użytkowanie lasu zajmuje się przede wszystkim sposobami i organizacją pozyskiwania drewna i innych płodów leśnych oraz narzędziami do tego służącymi, ich budową i techniką posługiwania się nimi. Podstawą do opanowania tej dziedziny wiedzy jest nauka o drewnie.
Ze względu na rodzaj użytków leśnych użytkowanie lasu dzieli się na:
główne (dotyczące pozyskania i wykorzystania surowca drzewnego), uboczne (dotyczące pozyskania i wykorzystania innych użytków niedrzewnych, m.in. owoców, grzybów, żywicy).
W skład użytkowania lasu wchodzą takie dziedziny wiedzy jak: nauka o drewnie, pozyskiwanie drewna, planowanie cięć, szacunek brakarski, wniosek cięć, transport leśny, składnice drewna, konserwacja drewna w lesie i na składnicach, uboczne użytkowanie lasu, przerób drewna.