Bulwar Peryferyjny Paryża (, inne nazwy: ) – dwujezdniowa, kilkupasowa droga długości 35,04 km, zbudowana w latach 1956–1973, stanowiąca śródmiejską obwodnicę Paryża (okalającą miasto ze wszystkich stron). Jezdnia od strony śródmieścia nosi nazwę (wewnętrzna), zaś jezdnia od strony przedmieść (zewnętrzna).
Informacje ogólne Bulwar Peryferyjny prawie w całości przebiega wzdłuż granic administracyjnych stolicy Francji. Na większości trasy posiada po cztery pasy ruchu w każdą stronę (pomiędzy węzłami: i wybudowano po pięć pasów ruchu na każdej z jezdni). W jego ciągu zlokalizowane są 23 tunele o długości powyżej 100 m, w tym 7 tuneli przekraczających 300 m (dwa najdłuższe to i , liczące po 580 m). W 2010 drogą tą – w zależności od odcinka – przemieszczało się 104–262 tys. pojazdów dziennie. Około 10% obwodnicy jest pokryta nawierzchnią zmniejszającą poziom hałasu. Bulwar to najbardziej obciążony ruchem odcinek sieci drogowej we Francji. Jest krytykowany – tworzy barierę, oddzielając śródmieście od przedmieść. Z punktu widzenia francuskiego kodeksu drogowego nie jest autostradą ani drogą ekspresową, mimo posiadania parametrów autostrady, w szczególności braku jakichkolwiek kolizyjnych skrzyżowań (jednopoziomowych). Ograniczenia związane z gęstą zabudową miejską utrudniają przeprowadzenie zmian, aby poprawić płynność ruchu. Bulwar Peryferyjny jest uzupełnieniem dla Bulwarów Marszałków, które tworzą miejską obwodnicę Paryża.
Arteria wyposażona jest m.in. w telefony alarmowe.
Szczególne zasady ruchu Zgodnie z klasyfikacją dróg we Francji, Bulwar Peryferyjny jest drogą komunalną (odpowiednik polskiej drogi gminnej), nie przypisano mu jednak żadnego numeru ewidencyjnego. Od 1 października 2024 prędkość maksymalna pojazdów jest ograniczona do 50 km/h na całej długości drogi, zgodnie z zarzadzeniem władz miejskich . Uprzednio prędkość maksymalna wynosiła 70 km/h (od 10 stycznia 2014), 80 km/h (od 27 lipca 1993), wcześniej obowiązywała prędkość 90 km/h; Ruch na tej drodze odbywa się według specyficznych, właściwych tylko dla niej reguł, bowiem pojazdy wjeżdżające na Bulwar mają pierwszeństwo przed znajdującymi się już na nim. Zasada ta wynika z następujących powodów: kulturowego – obowiązuje zasada „pierwszeństwa dla nadjeżdżających z prawej”, praktycznego – pasy dla włączających się do ruchu na Bulwarze są stosunkowo krótkie, ponieważ droga prowadzi przez tereny silnie zurbanizowane, płynności ruchu – bardzo duże natężenie ruchu na Bulwarze powoduje, że w przypadku konieczności ustępowania pierwszeństwa przez włączających się do ruchu szanse wjazdu na Bulwar byłyby praktycznie zerowe.
Bramy Węzły drogowe, łączące Bulwar Peryferyjny z innymi drogami nazywa się „bramami” (). Sześć z nich stanowi węzły początkowe autostrad.
Historia Budowa drogi rozpoczęła się w 1956 roku wzdłuż pozostałości paryskich fortyfikacji, a zakończono ją w 1973 roku. W lutym 2004 zainstalowano na nim cztery pierwsze fotoradary. W 2005 liczba tych urządzeń wzrosła do ośmiu. W 2013 wymieniono je na fotoradary nowego typu.
Statystyka Bulwar Peryferyjny w liczbach: Długość: 35,04 km Długość odcinków dojazdowych : 54 km Szerokość: 35 m Całkowita powierzchnia: 1,38 km² Całkowita liczba wjazdów/zjazdów: 156 Liczba węzłów z autostradami: 6 Liczba pozostałych węzłów: 44 Ekrany dźwiękochłonne: 6 845 m długości, powierzchnia całkowita 28 275 m² Źródła światła: 38490 sztuk, co daje ponad 1000 szt. na km Kamery telewizji przemysłowej: 99 Czujniki ruchu pojazdów: 759 Punkty zliczania pojazdów: 199 Liczba fotoradarów: 16 Panele informacyjne: 324 Powierzchnia w wykopie: 40% trasy, z czego kilka odcinków krytych, ponadto 30% trasy w tunelach
Galeria
Przypisy
Linki zewnętrzne Baza danych na temat francuskich autostrad i dróg ekspresowych
Kategoria:Autostrady we Francji Kategoria:Obwodnice Kategoria:Bulwary Paryża