mały|200px|Obraz Anachoreta, autor: Teodor Axentowicz, 1881, Muzeum Narodowe w Warszawie
Anachoretyzm (z anachoreo – „oddalam się”, „odchodzę w górę”, tzn. odchodzę z doliny Nilu na pustynię) – forma religijności znana w chrześcijaństwie, judaizmie, hinduizmie, buddyzmie oraz islamie. Anachoreta udaje się w odosobnienie, by spędzić ascetyczne życie w samotności, modląc się, umartwiając i kontemplując.
Ruch anachorecki był szczególnie popularny we wczesnym i średniowiecznym chrześcijaństwie; zapoczątkował najstarszą formę życia zakonnego, pierwotną wobec cenobityzmu.
Przypisy
Bibliografia
H. Ćwikliński, Anachoreci, W: Encyklopedia Katolicka I, str. 474-475.
Kategoria:Religioznawstwo Kategoria:Chrześcijaństwo starożytne Kategoria:Monastycyzm chrześcijański