DawidNiektóre źródła podają imię Daniel. Guzik (ur. 3 listopada 1890 w Warszawie, zm. 5 marca 1946 w Pradze) – żydowski działacz społeczny, dyrektor polskiego oddziału „Jointu”, w czasie okupacji niemieckiej współpracownik grupy Oneg Szabat w getcie warszawskim.
Życiorys Od 1918 (według innych źródeł od kwietnia 1921) pracował w warszawskim biurze American Jewish Joint Distribution Committee (AJDC, JDC, „Joint”). Początkowo pełnił funkcję księgowego, a następnie dyrektora finansowego, będąc jednym z trzech dyrektorów prowadzących polski oddział JDC, obok Icchaka Gitermana i Lejba Neustadta.
Po wybuchu II wojny światowej, kontynuował działalność pomocową w ramach JDC oraz Żydowskiej Samopomocy Społecznej. W getcie warszawskim organizował pomoc finansową i organizował żywność dla kuchni ludowych. Wspierał finansowo działalność organizacji młodzieżowych, podziemnych szkół, a także działalność grupy Oneg Szabat. Był członkiem jury organizowanego przez Oneg Szabat, konkursu na prace opisujące życie Żydów w czasie wojny.
Po wojnie został mianowany dyrektorem operacyjnym „Jointu” w Polsce i bezpośrednio odpowiadał za wznowienie przez organizację działalności na ziemiach polskich, porozumienie z nowymi władzami w kraju oraz nawiązanie kontaktów międzynarodowych.
Zginął 5 marca 1946 w wyniku katastrofy lotniczej na lotnisku w Pradze, w Czechosłowacji. Wraz z nim zginęła między innymi Gertrude Pinsky, dyrektorka operacyjna JDC w Holandii. Po śmierci Guzika, działalnością JDC w Polsce, kierował Józef Gitler-Barski.
Upamiętnienie Po wojnie w Otwocku działał Dom Dziecka im. Dawida Guzika, który powstał z inicjatywy Centralnego Komitetu Żydów w Polsce. Został zamknięty pod koniec 1949 roku.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Ludzie związani z organizacją Oneg Szabat Kategoria:Ofiary katastrof lotniczych w Czechosłowacji Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1946