Tadeusz Górzyński (ur. 28 listopada 1917 w Warszawie, zm. 29, 30 lub 31 maja 1943 tamże) – polski lekkoatleta, specjalizujący się w biegach sprinterskich, skoku w dal i trójskoku; podporucznik służby stałej Wojska Polskiego.
Życiorys Wykształcenie Absolwent Korpusu Kadetów nr 2 w Rawiczu (1937) i Dywizyjnego Kursu Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty 13 DP przy 44 pp w Równem.
Kariera sportowa Reprezentant klubu AZS Poznań (1937–1939). Współrekordzista Polski w sztafecie 4 x 100 metrów (43,8 – 4 lipca 1937 r. w Chorzowie).
Osiągnięcia Mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce Chorzów 1937 – złoty medal w sztafecie 4 x 100 m Warszawa 1938 – srebrny medal w sztafecie 4 x 100 m, brązowy medal w skoku w dal, 5. miejsce w trójskoku Halowe mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce Przemyśl 1939 – srebrny medal w sztafecie 6 x 50 m
Progresja wyników rokklubbieg na 100 mbieg na 200 mskok w daltrójskok1937AZS Poznań10,9 RŻ—6,67— 1938 11,223,0 RŻ6,96 RŻ13,52 RŻ
II wojna światowa Po wybuchu II wojny światowej jako plutonowy podchorąży prowadził działalność konspiracyjną w Narodowej Organizacji Wojskowej (nr ewidencyjny 1052 w Stołecznym Okręgu Stronnictwa Narodowego). Aresztowany 15 kwietnia 1943 r. w wytwórni granatów na ul. Bagno w Warszawie. Więziony na Pawiaku i przesłuchiwany w areszcie śledczym Gestapo w alei Szucha. Zamordowany w jednym z trzech ostatnich dni maja 1943 roku. Symboliczny grób Górzyńskiego znajduje się w kwaterze batalionu „Gustaw” na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Bibliografia
Kategoria:Polscy sprinterzy Kategoria:Polscy skoczkowie w dal Kategoria:Lekkoatleci AZS Poznań Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Żołnierze Narodowej Organizacji Wojskowej Kategoria:Więźniowie Pawiaka (okupacja niemiecka) Kategoria:Więźniowie aresztu śledczego Gestapo w alei Szucha w Warszawie Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego straceni przez Niemcy nazistowskie Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie