mały|Grób Bogusza Bilewskiego na cmentarzu Powązkowskim Bogusz Bilewski (ur. 25 września 1930 w Starachowicach, zm. 14 września 1995 we Wrocławiu) – polski aktor. Odtwórca m.in. roli zbójnika Walusia Kwiczoła w filmie Jerzego Passendorfera Janosik (1973) i serialu pod tym samym tytułem (1973). Wystąpił w roli Kulwieca–Hippocentaurusa w ekranizacji powieści Henryka Sienkiewicza Potop (1974) w reżyserii Jerzego Hoffmana.
Życiorys Urodził się w Starachowicach jako syn Janiny z Kwoczyńskich i Jana Bilewskiego. Jego matka chciała, żeby został śpiewakiem, a ojciec marzył, by syn zrobił karierę inżyniera. Uczęszczał do Gimnazjum Towarzystwa Salezjańskiego w Ostrzeszowie, które ukończył w 1947. W roku szkolnym 1949/1950 ukończył I Liceum Ogólnokształcące we Wrocławiu. Po maturze dostał się do Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Krakowie, którą ukończył w 1954. Na ostatnim roku studiów wystąpił w roli Gurgija Krotkicha w sztuce Maksima Gorkiego Wassa Żeleznowa (1954) w reż. Tadeusza Burnatowicza oraz zagrał Fraya Eugenio i Geromino w spektaklu dyplomowym Wieczór jednoaktówek (1954) na motywach utworów Aleksandra Fredry, Moliera i Prospera Mériméego.
Po ukończeniu studiów dostał etat u Tadeusza Rybowskiego w sezonie artystycznym 1954/1955 w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku, gdzie zadebiutował w roli Mattiego w przedstawieniu Bertolta Brechta Pan Puntila i jego sługa Matti (1954) w reż. Jerzego Golińskiego. Za przełomową rolę sceniczną uważał Aleksy’ego w Tragedii optymistycznej Wsiewołoda Wiszniewskiego w reż. Lidii Zamkow w objazdowym Teatrze Dramatycznym Domu Wojska Polskiego, z którym był związany w latach 1955–1957. Potem grał w teatrach warszawskich: Dramatycznym (1957–1961), Powszechnym (1961–1962), Ateneum (1962–1977), Polskim (1977–1985), Na Woli (1982, 1995) i Narodowym (1985–1987).
Debiutował na kinowym ekranie jako kapral Sumski (nie występuje w napisach) w dramacie wojennym Jana Rybkowskiego Godziny nadziei (1955). Zagrał w kilkudziesięciu filmach i serialach telewizyjnych, początkowo był obsadzany w rolach amantów, imponował sprawnością fizyczną, zanim przeszedł do ról charakterystycznych i postaci drugoplanowych. W latach 1960–94 brał udział w realizacjach Teatru Telewizji. Występował w słuchowiskach Polskiego Radia. Pracował też jako aktor głosowy.
Zmarł z powodu krwotocznego udaru mózguTygodnik „To & Owo” nr 10, 7.03.2017, s. 12-13. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 157-3-18).
Filmografia Polski dubbing
Filmy / Seriale
Odznaczenia mały|Grób Bogusza Bilewskiego na cmentarzu Powązkowskim Srebrny Krzyż Zasługi (1974)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Bogusz Bilewski w bazie Akademia Polskiego Filmu Bogusz Bilewski na zdjęciach w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Ostrzeszowie Kategoria:Artyści Teatru Wybrzeże w Gdańsku Kategoria:Biografie kanonu polskiej Wikipedii Kategoria:Ludzie urodzeni w Starachowicach Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy aktorzy dubbingowi Kategoria:Polscy aktorzy głosowi Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 1995 Kategoria:Zmarli na udar mózgu Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu