Emanuel Rádl (ur. 21 grudnia 1873 w Pyšelych, zm. 12 maja 1942 w Pradze) – czeski filozof i przyrodnik.
Był profesorem filozofii na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Karola w Pradze. Jego dorobek obejmuje prace z zakresu filozofii i przyrodoznawstwa.
Odznaczenia W 1992 roku został pośmiertnie odznaczony Orderem Tomáša Garrigue Masaryka II klasy.
Twórczość
O morfologickém významu dvojitých očí u členovců (1901) Nová pozorování o fototropismu zvířat (cz. 1902, niem. 1903) Dějiny vývojových teorií v biologii 19. století (niem. 1905 a 1909, wyd. 2. 1913; cz. 1909 i 2006) Masaryk a Nietzsche (1910) Nová nauka o ústředním nervstvu (1911, niem. 1912) Úvahy vědecké a filosofické (1914) Romantická věda (1918) T. G. Masaryk, první president (1919) Masarykův ideál moderního hrdiny (1920) O naší nynější filosofii (1922) Moderní pověra a tak zvané okultní vědy (1923) Západ a Východ. Filosofické úvahy z cest (1925) O smysl našich dějin (1925) Křesťanství po válce ve světě a u nás (1925) Moderní věda. Její podstata, methody, výsledky (1926) Válka Čechů s Němci (1928) Dějiny filosofie I. (starověk a středověk) a II. (novověk) (1932, 1933) Dnešní stav filosofie a psychologie (1933) O německé revoluci (1933) K politické ideologii sudetských Němců (1935) Věda a víra u Komenského (1939) Útěcha z filosofie (1946)
Rádl był również pierwszym redaktorem naczelnym czeskiej encyklopedii Masarykův slovník naučný. Przypisy
Kategoria:Czescy filozofowie XIX wieku Kategoria:Czescy filozofowie XX wieku Kategoria:Odznaczeni Orderem Masaryka Kategoria:Przyrodnicy Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Karola