Jindřich Honzl (ur. 14 maja 1894 w Humpolcu, zm. 20 kwietnia 1953 w Pradze) – czeski reżyser i teoretyk teatru; czołowy przedstawiciel i organizator czeskiego teatru nowoczesnego.
W 1925 r. założył (wraz z J. Frejką) Osvobozené divadlo w Pradze. Po wojnie był związany z Teatrem Narodowym w Pradze, gdzie pełnił funkcję dyrektora i był założycielem studia eksperymentalnego. Jest autorem prac teoretycznym na temat teatru, m.in. Základy a praxe moderního divadla).
Twórczość Prace teoretyczne Roztočené jeviště, 1925 Vznik moderního ruského divadla, 1928 K novému významu umění, 1956 Základy a praxe moderního divadla, 1963
Spektakle i inscenizacje Hadrián z Římsů zk, (V. K. Klicpera, 1930) Alchymista, (V. Vančura, 1932) Jan Hus, (J. K. Tyl, 1936) Julietta, (B. Martinů, 1938) Pražský žid, (J. J. Kolár – V. Vančura, 1946) Národní hrdina Julius Fučík, (J. Honzl, 1946) Ze života hmyzu (K. Čapek i J. Čapek, 1946), Faidra, (J. Racine, 1947) Maryša, (Alois Mrštík i Vilém Mrštík, 1948) Maloměšťáci, (M. Gorki, 1949) Josefina, (V. Vančura, 1949)
Przypisy
Kategoria:Czescy reżyserzy teatralni Kategoria:Teoretycy teatru Kategoria:Krytycy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1953