Нова Холандија (Nieuw-Nederland на холандски), била колонија од 17 век на Република на седумте соединети Холандии што се наоѓала на североисточниот брег од Северна Америка. Тие територии денес се во рамките на Њујорк, Њу Џерси, Делавер и Конектикат, со некои делови во Пенсилванија и Род Ајленд. Главен град бил Нов Амстердам, кој се наоѓал на јужниот дел од островот Менхетн.
Колонијата првично била замислена од Холандската Западноиндиска компанија во 1621 година за да се искористи трговијата со крзно од Северна Америка. Населувањето првично било застојано поради лошо управување со политиката од страна на компанијата и конфликти со Индијанците. Населувањето на Нова Шведска од страна на Шведската Јужна компанија се проширило на нејзиниот јужен дел, додека нејзината источна граница била прецртана за да се сместат англиските колонии на растечката Конфедерација на Нова Англија.
Колонијата доживеала драматичен раст во текот на 1650-тите и станала главен центар за трговија низ Северниот Атлантик. Холанѓаните ја освоиле Нова Шведска во 1655 година, но, за време на Втората англо-холандска војна, ја предале Нова Холандија на Англичаните по освојувањето на Нов Амстердам. Во 1673 година, Холанѓаните ја вратиле колонијата, но се откажале од неа според Вестминстерскиот договор (1674) со кој завршила Третата англо-холандска војна.
Жителите на Нова Холандија (Нови Холанѓани) биле европски колонисти, Индијанци и Африканци увезени како робови. Без да се сметаат Индијанците, колонијалното население, од кое многумина не биле од холандско потекло, броело 4.301 во 1650 година и од 8.000 до 9.000 во времето на префрлање во Англија во 1674 година.
Наводи
Категорија:Историја на САД Категорија:Историја на Америка Категорија:Поранешни колонии на Холандија Категорија:Населени места основани во 17 век