Тачыла, таксама вядомае як тачыльны камень, — гэта , які выкарыстоўваецца для шліфавання або завострывання інструментаў з і выкарыстоўваецца са старажытных часоў. Інструменты заточваюцца дзякуючы абразіўным уласцівасцям каменя, якія выдаляюць матэрыял з інструмента праз трэнне, каб стварыць тонкае лязо. Падобна , кожны камень мае розную зярністасць, што падыходзіць да больш вострых або больш тупых інструментаў. У Аўстраліі абарыгены стваралі шліфавальныя жалабы, шматразова праводзячы на агаленнях пясчаніку.
Гісторыя і апісанне З даўніх часоў тачыльныя камяні выкарыстоўваліся для завострывання металічных інструментаў. Звычайна іх вырабляюць з пясчаніку.
Шліфавальныя жалабы
Па ўсім аўстралійскім кантыненце былі знойдзены шліфавальныя жалабы. Рабочы край сякеры вастрылі, тручы яго аб абразіўны камень, што з часам прывяло да стварэння неглыбокака авальнага паза Даўжыня паза вар’іруецца ад 80 мм да 500 мм, і можа быць да 200 мм у шырыню і 100 мм глыбіні. Іх часта знаходзяць каля вады, якой змочвалі камень падчас шліфоўкі, каб паменшыць пыл.
Механізаваныя тачылы
Механізаваныя тачылы працуюць шляхам кручэння круглага кавалка каменя вакол яго цэнтральнай кропкі. Гэтыя станкі звычайна маюць педалі для паскарэння і запаволення каменя, каб кантраляваць працэс завострывання. Найранейшая вядомая выява тачыла, якое прыводзілася ў рух з дапамогай шатуннай ручкі, сустракаецца ў каралінгскім рукапісе, вядомым як Утрэхцкі Псалтыр. Гэты малюнак пяром каля 830 года ўзыходзіць да познеантычнага арыгіналу. У , які датуецца каля 1340 года, апісваецца тачыла, якое круцілася двума шатунамі, па адным на кожным канцы яго восі. Каля 1480 года раннесярэднявечнае тачыла было удасканалена і корбай.
Крыніцы
Літаратура
Катэгорыя:Абразіўная апрацоўка Катэгорыя:Інструменты Катэгорыя:Рэзныя інструменты