Фру-фру ( — гукаперайманне шоргату, шолаху або шамацення) — дэталь жаночага адзення апошняй трэці XIX стагоддзя, шырокая з шаўковай тканінай, якая моцна шамаціць, што прышываць да , гэтак жа называлі з такой фальбонай ці зубчастымі або плісіраванымі . Дадатковы эфект «фру-фру» таксама ствараў пры судотыку з фальбонамі ніжняй спадніцы падшыты пад сукенку чахол з шоўку і тафты. Шолах зборкі пры руху лічыўся жаноцкім і элегантным. Распаўсюджванню тэрміна магла спрыяць пастаўленая ў 1869 годзе ў Парыжы аднайменная п’еса і з Сарай Бернар у галоўнай ролі. У Расіі ў пастаноўцы перакладзенай п’есы бліскала ў модных уборах .
Фру-фру неаднаразова згадваецца ў рускай класічнай літаратуры. У «» А. М. Астроўскага ў французскай п’есе збіралася выступаць галоўная гераіня Негіна. Конь з мянушкай Фру-Фру быў у сям’і Л. М. Талстога, гэтым імем ён назваў ў рамане «Ганна Карэніна». У рамане Ф. М. Дастаеўскага «» пад фру-фру маецца на ўвазе сам турнюр, модная канструкцыя сімвалізуе і параўноўваецца з крупам каня.
Крыніцы
Літаратура Андреева Р. П. Фру-фру // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 366. — ISBN 5-86617-030-2.
Катэгорыя:Спадніцы Катэгорыя:Дэталі адзення Катэгорыя:Гісторыя касцюма