Казінет — шчыльная і пругкая аднатонная баваўняная або паўваўняная тканіна для пашыву верхняга адзення.
З паўваўнянога казінету шылі форменную вопратку ніжніх грамадзянскіх чыноў. У М. Я. Салтыкова-Шчадрына ў казцы «Цацачнай справы людцы» ў віцмундзір шэрага казінету апранутая лялька-падзьячы, а ў рамане «» ў светла-зялёным казінетавым прыйшоў да абеду Фомушка. У ў «» Алёшка просіць купіць яму не казінетавыя , а плісавыя, каб яго не дражнілі. Казінетавае адзенне звязвалася з нізкім сацыяльным статусам, шырока выкарыстоўвалася ў мастацкай літаратуры для адпаведнай характарыстыкі персанажа, напрыклад, у Л. М. Талстога, М. С. Ляскова і І. А. Буніна. З трывалага казінету таксама шылі вопратку: паліто, пінжакі, пакрыццё кажухоў. У вёсках верхняе адзенне з казінету было святочным. З пачаткам XX стагоддзя казінет перасталі выпускаць, і само слова стала выходзіць з ужытку, хоць яшчэ ў 1919 годзе Мікалай Клюеў звяртаўся да Маякоўскага: «Простай як мыканне і казінетавых / не стане Расія — так вяшчае Хата».
Крыніцы
Літаратура Беловинский Л. В. Казинет // Иллюстрированный энциклопедический историко-бытовой словарь русского народа. XVIII — начало XIX в. / под ред. Н. Ерёминой. — М.: Эксмо, 2007. — С. 257. — 784 с. — 5000 экз. — ISBN 978-5-699-24458-4.
Кирсанова Р. М. Казинет // Розовая ксандрейка и драдедамовый платок: Костюм — вещь и образ в русской литературе XIX в. / под ред. Э. Б. Кузьминой. — М.: Книга, 1989. — С. 94. — 286 с. — 55 000 экз. — ISBN 5-212-00130-7.
Катэгорыя:Баваўняныя тканіны