Siatka powinna być umieszczona na metalowym pierścieniu o średnicy około 20–30 cm i zamocowana na długim kiju.

W celu rozpoznawania składników „pyłu” najlepiej użyć mikroskopu, powiększającego od 100 do 150 razy. W przypadku jego braku można posłużyć się silnie powiększającą lupą. Ewentualnie bez przyrządów optycznych można rozpoznać plankton i w tym celu trzeba go umieścić w słoiku z czystą wodą i obserwować jego sposób poruszania się.

Jednym z najdrobniejszych składników planktonu wodnego potrzebnych do wykarmienia narybku jest pantofelek, jednak jest tak mały (długość od 50 μm do 350 μm), że przelatuje przez oczka siatki i jest trudny do wyłowienia, a w okresie zimowym nieosiągalny. Dlatego akwaryści zakładają specjalne hodowle domowe. Pozyskując czystą kulturę pantofelka ze stawów umieszczają ją w szklanych 2–3 litrowych słojach lub innych szklanych pojemnikach. Naczynia ustawiane są w miejscu oświetlonym, ale nie nasłonecznionym, w temperaturze pokojowej. Żeby przyspieszyć ich rozmnażanie do pojemników, co 2–3 dni dodaje się 1–2 kropli mleka. Pantofelki utrzymują się pod powierzchnią wody, i w celu nakarmienia narybku ściąga się je delikatnie pipetą lub wężykiem.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Pokarm w akwarystyce