thumb|400px|Standardowe rozdzielczości ekranowe thumb|Różnica rozdzielczości obrazu między HDTV a SDTV () – telewizja wysokiej rozdzielczości. Jest ogólnym określeniem sygnału telewizyjnego o rozdzielczości min. 1280×720 pikseli (znacznie większej niż standardowa (PAL lub NTSC)).
Wdrożenia i zastosowania standardu Istnieje kilka odmian systemu wysokiej rozdzielczości, co może przypominać zróżnicowanie systemów nadających standardowy sygnał analogowy. Prace nad stworzeniem HDTV rozpoczęto w 1964 roku w Japonii. Pierwszymi systemami HDTV były systemy analogowe, np. japoński system MUSE (znany także pod nazwą Hi-Vision) który uruchomiono w 1989 roku oraz HD-MAC w Europie, zaproponowany przez Komisję Europejską w 1991.
Pierwsze publiczne instalacje analogowej telewizji w wysokiej rozdzielczości zostały uruchomione w Japonii, gdzie wciąż cieszą się dużą popularnością, mimo równoległej transmisji w systemie cyfrowym. Obecnie w Europie najbardziej popularna jest odmiana 1080i, nadawana cyfrowo (transmisja satelitarna bądź naziemna) w formacie 16:9.