W 1904 r., po sporach wewnątrz Partii Konserwatywnej, po przyjęciu przez kierownictwo tej partii doktryny protekcjonizmu, Guest i inni członkowie jego rodziny opuścili partię i w ślad za Churchillem przyłączyli się do Partii Liberalnej. Frederick Guest trzy razy startował w wyborach do Izby Gmin, zanim wygrał wybory w okręgu East Dorset w 1910 r., ale należało powtórzyć wybory z powodu licznych nieprawidłowości w czasie ich przebiegu. Guest wygrał te ponowne wybory i zasiadł w Parlamencie. Znany wśród polityków jako „Freddie Guest” był on bardzo popularnym deputowanym i w 1911 r. został whipem Partii Liberalnej, zaś rok później otrzymał stanowisko Skarbnika Dworu Królewskiego.
Po wybuchu I wojny światowej Guest ponownie zaciągnął się do armii i został adiutantem generała sir Johna Frencha, dowódcy Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego we Francji. Guest odbył w tym czasie wiele poufnych rozmów z Francuzami, pozostając w ścisłym kontakcie z War Office. W 1916 r. Guest został przeniesiony do sił zbrojnych w Afryce Wschodniej. Został tam odznaczony Distinguished Service Order. Po zwolnieniu z wojska z powodu choroby, Guest wrócił do działalności politycznej. W maju 1917 r. wszedł do rządu Lloyda George’a jako jeden z sekretarzy skarbu. Później został głównym whipem koalicji rządzącej. W 1920 r.