Posąg Ur-Ningirsu IIDokładna kopia posągu Ur-Ningirsu II znajdująca się w zbiorach Luwru (zdjęcie z 2016 roku). Na mocy porozumienia z 1974 roku oryginalny posąg ma wrócić do Paryża z Nowego Jorku w 2018 roku
Posąg Ur-Ningirsu II – kamienny posąg przedstawiający Ur-Ningirsu II, władcę sumeryjskiego miasta Lagasz, syna i następcę Gudei.
Datowany na ok. 2080 r. p.n.e. posąg wykonany jest z chlorytu i ma 55 cm wysokościStatue of Ur-Ningirsu, son of Gudea (opis posągu na stronie Metropolitan Museum of Art). Naśladując styl posągów Gudei Ur-Ningirsu II kazał przedstawić się w pozycji stojącej, z rękoma złączonymi na piersiachEdzard D.O., Gudea and His Dynasty, The Royal Inscriptions of Mesopotamia – Early Periods, vol. 3, University of Toronto Press, 1997, s. 185.. Ubrany jest on w długą, sięgającą stóp szatę, ma odsłonięte jedno ramię i nosi na głowie dość charakterystyczne nakrycie głowy przypominające turban. Na podstawie posągu umieszczone zostało przedstawienie reliefowe ukazujące klęczące postacie przynoszące trybut władcy (opis posągu na stronie Luwru).
Na posągu znajduje się inskrypcja klinowa, w której Ur-Ningirsu II dedykuje ten posąg bogu Ningiszzidzie: Dla Ningiszzidy, swego (osobistego) boga, Ur-Ningirsu, władca Lagasz, syn Gudei, władcy Lagasz, który wzniósł świątynię E-ninnu dla boga Ningirsu, wykonał swój (własny) posąg. „Ja jestem tym, którego kocha jego (osobisty) bóg, niech me życie będzie długie” – takim imieniem nazwał on ten posąg i umieścił dla niego w jego świątyniEdzard D.O., Gudea and His Dynasty, The Royal Inscriptions of Mesopotamia – Early Periods, vol. 3, University of Toronto Press, 1997, s. 185-186...
Bezgłowy, pochodzący najprawdopodobniej z nielegalnych wykopalisk w Tall Luh (starożytne Girsu) posąg zakupiony został w 1924 roku przez Luwr i otrzymał numer inwentarzowy AO 9504. Głowa posągu w nieznanych okolicznościach trafiła do prywatnej kolekcji w Stanach Zjednoczonych, gdzie w 1947 roku zakupiona została przez Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. W 1974 roku podpisane zostało porozumienie pomiędzy oboma muzeami, dzięki któremu cały posąg wystawiany jest przez kilka lat na przemian to w jednym, to w drugim muzeum. Przypisy
Bibliografia Edzard D.O., Gudea and His Dynasty, The Royal Inscriptions of Mesopotamia – Early Periods, vol. 3, University of Toronto Press, 1997.
Kategoria:Sumeryjskie zabytki Kategoria:Mezopotamskie posągi