Kalendarium historii Prudnika – chronologiczne zestawienie wydarzeń z historii miasta Prudnik.
XIII wiek • XIV wiek • XV wiek • XVI wiek • XVII wiek • XVIII wiek • XIX wiek • XX wiek • XXI wiek
XIII wiek mały|upright|Wok z Rożemberka – założyciel Prudnika 1233 w testamencie śląskiego wielmoży Jana Sybocica zawarte zostały najstarsze pisane informacje o stosunkach osadniczych w rejonie późniejszego Prudnika. Jan był właścicielem pobliskich wsi Jasiona, Skrzypiec, Krzyżkowice, Czyżowice i Lubrza.
1253 postęp czeskiej akcji lokalizacyjnej. W odwecie za najazd księcia Władysława i Bolesława Wstydliwego na Śląsk Opawski Czesi zajęli rejon przyszłego Prudnika.
1255 jesienią podpisana została ugoda pomiędzy biskupem ołomunieckim Brunonem i księciem opolskim Władysławem II, która zakończyła kilkuletni konflikt na pograniczu czesko-opolskim ustaleniem granic. Czeski wielmoża Wok z Rożemberka otrzymał od króla Przemysła Ottokara II zadanie udzielenia pomocy osadnikom na prawie niemieckim na terenie objętym rokowaniami granicznymi i zadbanie o zasiedlenie pogranicznych obszarów. pomiędzy 6 listopada a połową grudnia Wok z Rożemberka założył w zakolu rzeki Prudnik gotycki zamek Wogendrossel, który kontrolował ruch na szlaku handlowym z Nysy do Opawy. Założenie zamku w tym miejscu jest równoznaczne z założeniem Prudnika jako miejscowości. mały|Zamek w Prudniku w 1260 roku 1256 w styczniu Wok z Rożemberka opuścił okolice Prudnika.
1262 4 czerwca zmarł Wok z Rożemberka. Jego dobra wokół Prudnika przeszły na syna Henryka.
1279 zakończenie początkowego procesu rozwojowego, który ukształtował miasto. Powstało przedzamcze i kościół parafialny. Pierwszymi osadnikami w Prudniku byli Czesi. Henryk z Rożemberka uzyskał dla Prudnika lokację miasta na prawie magdeburskim.
XIV wiek 1302 w dokumencie wystawionym w Prudniku Henryk z Rożemberka poświadczył w mieście transakcję kupna-sprzedaży. Wskazuje to, że rycerz rezydował w tym czasie w zamku w Prudniku. mały|upright|Herb szlachecki Lis, którym posługiwał się ród Schnellewalde 1310 4 czerwca zmarł Henryk z Rożemberka. Okręg prudnicki znalazł się w posiadaniu rycerskiego rodu Schnellewalde.
1321 wzmianka o pierwszym znanym proboszczu prudnickiej parafii o nazwisku Milota. Był on Słowianinem (Czechem lub Polakiem). 22 czerwca jako „Pan Prudnika” wymieniony jest w dokumencie Jaksa z Szybowic. 21 lipca Jaksa z Szybowic potwierdził nadania dla miejscowego proboszcza. Zakończył spory z duchownymi o parafię w Prudniku i potwierdził dobra jej przynależne.
1327 najstarsza informacja o drewniano-ziemnych fortyfikacjach w Prudniku.
1337 król czeski Jan Luksemburski odkupił ziemię prudnicką od pana morawskiego Albrechta z Fulštejnu i przekazał ją wraz z miastem księciu niemodlińskiemu Bolesławowi Pierworodnemu. Tym samym Prudnik, dotychczas należący do Moraw jako część enklawy biskupów morawskich, znalazł się w granicach księstwa niemodlińskiego, czyniąc go częścią Górnego Śląska.
1350 pierwsze wzmianki dotyczące obecności Żydów w Prudniku.
1364 książę Władysław Opolczyk nadał miastu prawo karania gardłem złoczyńców.
1366 książę Władysław Opolczyk przekazał miastu dochody z opłat sądowych, a także, celem zwiększenia obszaru i zaludnienia, podarował miastu wieś Stary Chocim.
1373 w mieście i okolicy rozpoczęła się epidemia dżumy, w wyniku której zmarli niemal wszyscy mieszkańcy Prudnika. Nieliczna grupa mieszkańców schroniła się w pobliskich górach. Po powrocie postanowili spalić zabudowania, a następnie rozpoczęli odbudowę miasto.
1388 miasto uzyskało zgodę na budowę młyna do mielenia kory dębowej. Stanął on nad Górną Młynówką, na północny zachód od zamku. Prudnik został własnością Henryka głogowskiego.
1397 Prudnik znalazł się w posiadaniu książąt oleśnickich. mały|Pieczęć Prudnika z 1399 1399 pieczęć dokumentu w formie muru i wież wskazuje na wzniesienie w mieście murowanych obwarowań. Jest to także najstarsza znana forma herbu Prudnika. informacje o drewnianym budynku szkoły parafialnej przy dzisiejszej ulicy Jagiellońskiej.
XV wiek 1402 30 kwietnia książę Konrad II oleśnicki w Prudniku wystawił przywileje dla braci Wierzynek.
1403 Konrad III zezwolił mieszczanom na dziedziczenie majątków do piątego stopnia pokrewieństwa i uwolnił mieszczan spod władzy sądów ziemskich.
1404 pożar w Prudniku. mały|Rysunek bitwy pod Grunwaldem, w centrum z tarczą z herbem miasta Maćko z Prudnika 1410 15 lipca w bitwie pod Grunwaldem po stronie Korony Królestwa Polskiego brał udział rycerz Maćko z Prudnika (chorągiew wieluńska).
1420 24 stycznia książę oleśnicki Konrad IV Starszy obiecał prawo pierwszeństwa do nabycia Prudnikom książętom opolskim Janowi Kropidle i Bernardowi niemodlińskiemu. 30 kwietnia miasto Prudnik wraz z zamkiem i okolicami znalazły się w rękach Piastów opolskich tytułem zastawu. Warunkiem sprzedaży było poręczenie przez Prudnik długu biskupa Konrada IV wobec kolegiaty otmuchowskiej.
1425 6 maja w dokumencie książę Bolko V został wspomniany jako pan Prudnika. W Prudniku występował niedział rodzinny, przez który Bolko V potrzebował zgody stryja Bernarda na wydawanie niektórych aktów prawnych.
1427 Bolko V potwierdził wcześniejszy przywilej zezwalający na osiedlanie się Żydów w Prudniku, Białej, Głogówku i Strzeleczkach. we wrześniu książę Bolko V przygotowywał obronę Prudnika przed husytami. mały|Husyci pod Prudnikiem 1428 15 lub 16 marca husyci zdobyli i spalili Prudnik oraz okoliczne wsie. W lokalnej tradycji wschodnie przedmieście Prudnika, gdzie taboryci rozbili obóz, otrzymało nazwę Tabory. Mieszkańcy miasta zostali wzięci do niewoli.
1430 wiosną książę Bolko V, w obliczu planowanego najazdu na księstwo nyskie, obsadził Prudnik i miejscowy zamek swoją załogą, traktując miasto jako bazę operacyjną. 21 sierpnia książę Bolko V darował prudnickim mieszczanom opuszczoną wieś Nowy Chocim, aby ułatwić odbudowę miasta. krótko po 21 sierpnia dobra prudnickie zajął książę Konrad IV Starszy. w pierwszych dniach grudnia Prudnik został ponownie zajęty przez husytów, którzy przekazali władzę nad miastem sprzymierzonemu z nimi księciu Bolkowi V.
1431 książęta oleśniccy ponownie zajęli Prudnik.
1432 na początku maja Prudnik został oblężony przez husytów i Bolka V, którzy ponownie zdobyli miasto.
1437 17 czerwca książę Bernard niemodliński odstąpił Bolkowi V połowę zamku i miasta: Głogówek i Prudnik wraz z przyległościami, dotychczas posiadanymi tytułem zastawu, a także zamek w Chrzelicach i miasto Krapkowice.
1447 9 sierpnia zmarł biskup Konrad IV. Rajcy miejscy Prudnika nie zgodzili się na spłatę jego długu wobec kolegiaty otmuchowskiej. Dowiedli, że nie zdążył pobrać pieniędzy przed śmiercią, więc kolegiata niesłusznie domagała się ich zwrotu.
1460 29 maja zmarł książę głogówecko-prudnicki Bolko V. Księstwo wraz z Prudnikiem przejął książę Mikołaj I opolski.
1461 15 lutego Dorota Snellwaldyne zbyła czynsze z dworu w Prudniku.
1464 23 marca Prudnik i okoliczne wsie, w ramach kary za odmówienie spłaty długu Konrada IV wobec kolegiaty otmuchowskiej, zostały obłożone ekskomuniką zatwierdzoną przez papieża Piusa II.
1493 nadano porządek rzemieślniczy prudnickim płóciennikom.
XVI wiek 1506 król Polski Zygmunt I Stary na Sejmie w Prudniku wymógł uchwałę zaciągnięcia 200 żołnierzy lekkiej jazdy, którzy byli odtąd odpowiedzialni za utrzymywanie porządku publicznego na Śląsku.
1525 24 maja Jirzik Wirbieński sprzedał prudnickie starostwo Mateuszowi Choruli.
1532 27 marca zmarł bezpotomnie książę Jan II Dobry. Wówczas Prudnik wraz z całym księstwem opolsko-raciborskim przypadł królom czeskim z dynastii Habsburgów. powstała gmina ewangelicka w Prudniku.
1540 miasto odsprzedało Żydom działkę, gdzie założono pierwszy cmentarz żydowski w Prudniku, który jednocześnie był pierwszym nowożytnym kirkutem na Śląsku.
1554 protestanci przejęli dotychczas katolicki kościół św. Michała Archanioła.
1556 dokonano remontu murów miejskich. w pobliżu Bramy Dolnej zbudowano karczmę dolną.
1558 cesarz Ferdynand I Habsburg z powodu trudności finansowych zastawił Prudnik wraz z 7 wsiami szlachcicowi Konradowi Sauermannowi.
1559 do Prudnika przybyła duża grupa Żydów z Korony Królestwa Polskiego.
1562 Rada Miejska w Prudniku, pragnąc pozbyć się prywatnego właściciela miasta, wzięła prudnickie dobra w zastaw.
1563 założono w Prudniku bractwo sukienników.
1570 Rada Miejska w Prudniku wykupiła wójtostwo od Sebastiana Gutettera i Jana Enngelharta. cesarz Rudolf II na prośby mieszczan wygnał z Prudnika 28 rodzin żydowskich.
1571 wzniesiono nowy młyn w górnym biegu Młynówki.
1576 Żydzi zostali pozbawieni prawa prowadzenia handlu w Prudniku. Władze miasta przyjęły privilegium de non tolerandis Judaeis (przywilej nieakceptowania Żydów). Żydzi z Prudnika zamieszkali w Białej i w Osobłodze.
1577 „w piątek po 15 niedzieli po święcie Trójcy Świętej” Ursula Hammel, uznana za winną morderstwa swojego dziecka, została przebita kołkiem i pogrzebana żywcem.
1583 przy kościele św. Michała Archanioła wzniesiony został nowy szpital miejski.
1586 przy Bramie Górnej wzniesiono karczmę górną.
1597 Rada Miejska w Prudniku nabyła prudnickie dobra na własność. W skład dóbr wchodził zamek w Prudniku i wsie Szybowice, Mieszkowice, Rudziczka, Włókna, Lubrza, Dytmarów, Jasiona, Pokrzywna i Wieszczyna.
1598 Rada Miejska w Prudniku postanowiła sprzedać wsie Mieszkowice, Rudziczka i Włókno, jednocześnie kupując wieś Skrzypiec.
XVII wiek mały|Kamień Graniczny Królewskiego Miasta Prudnik w Krzyżkowicach 1604 Rada Miejska w Prudniku zakupiła wieś Krzyżkowice. mały|Makieta Prudnika w 1626 wykonana przez Hajo Hoffmanna 1627 1 lipca podpalono budynki na przedmieściu. Pożar rozprzestrzenił się na znaczną część miasta. Zniszczony został m.in. ratusz, kościół, szpital, szkoła i plebania.
1629 12 lutego na mocy decyzji cesarza Ferdynanda II kapitan La Mordie przepędził z Prudnika duchownych protestanckich, a miejscowa ludność protestancka była siłą zmuszana do przejścia na katolicyzm.
1642 Prudnik został zdobyty przez wojska szwedzkie.
1654 11 lipca do Prudnika przybyli kapucyni, którzy założyli w mieście swój klasztor. Był to pierwszy kapucyński klasztor na terenie Śląska.
1683 21 sierpnia przez Prudnik w kierunku Moraw przeszło około 3000 wozów z amunicją i żywnością wraz z częścią armii króla Jana III Sobieskiego, który jechał z wojskiem na odsiecz wiedeńską.
1696 na Rynku wzniesiona została Fontanna Habsburgów.
XVIII wiek 1731 31 maja w wyniku wyładowań atmosferycznych doszło do pożaru folwarku miejskiego na przedmieściu. Folwark spłonął w ciągu godziny.
1735 8 sierpnia rozpoczął się pożar w domu sukiennika Kotowskiego przy obecnej ul. Ratuszowej, który następnie się rozprzestrzenił i w ciągu czterech godzin strawił 74 budynki mieszkalne, 17 stodół, klasztor kapucynów i kościół parafialny.
1739 17 czerwca w okolicy Prudnika dwóch rosyjskich oficerów, kapitan Kütler i porucznik Lewitzki, na zlecenie marszałka Burkharda Christopha Münnicha schwytali, a następnie zabili szwedzkiego dyplomatę Malcolma Sinclaira, który negocjował zawarcie sojuszu z Imperium Osmańskim przeciwko Rosji. mały|Panorama Prudnika autorstwa F.B. Wernera (1739) 1741 28 stycznia, w okresie I wojny śląskiej, do Prudnika wkroczyło pruskie wojsko pod dowództwem marszałka Schwerina. W mieście rozlokowano 2000 żołnierzy. 30 marca klasztor kapucynów w Prudniku odwiedził Fryderyk II Wielki, chcąc zobaczyć Boży Grób i biczujących się zakonników. Następnie ruszył w stronę Nysy, lecz po opuszczeniu Prudnika został spostrzeżony przez austriacki patrol. Uratował go młynarz z pobliskiej Moszczanki, który ukrył go za wielkim kołem młyńskim.
1742 28 lipca podpisano traktat berliński, kończący I wojnę śląską. Prudnik znalazł się wówczas w granicach Królestwa Prus.