Helena Tulve (ur. 28 kwietnia 1972 w Tartu) – estońska kompozytorka.
Życiorys Studiowała kompozycję u Alo Põldmäe w tallińskiej szkole muzycznej, a następnie w latach 1989–1992 w Estońskiej Akademii Muzycznej pod kierunkiem Erkki-Svena Tüüra, będąc w tym czasie jego jedyną uczennicą. W 1992 wyjechała do Francji by kontynuować studia kompozytorskie w Konserwatorium Paryskim pod kierunkiem Jacques’a Charpentiera, które ukończyła w 1994 z pierwszą nagrodą. Dodatkowo w latach 1993–1996 studiowała chorał gregoriański i muzykę tradycyjną, również w Paryskim Konserwatorium. Brała udział w Międzynarodowych Letnich Kursach Nowej Muzyki w Darmstadcie prowadzonych przez Györgya Ligetiego i zajęciach Marca Stroppy prowadzonych podczas International Bartók Festival w Szombathely (1990) oraz kursach muzyki elektronicznej IRCAM w Paryżu (2001).
Od 2000 Tulve wykłada na wydziale kompozycji w Estońskiej Akademii Muzyki (od 2011 jako profesor). W latach 2012–2016 była prorektorem tej uczelni. Od 2015 jest dyrektorem artystycznym Estońskich Dni Muzycznych. Odznaczona estońskim Orderem Gwiazdy Białej V klasy (2005) oraz francuskim Orderem Sztuki i Literatury III klasy (2012).
Twórczość Inspirację do swojej twórczości czerpie z chorałów gregoriańskich i melodyki orientalnej, ale także z muzyki spektralnej i eksperymentów IRCAM. W swoich kompozycjach Tulve koncentruje się na barwie, fakturze i wysokościach tonów, wykorzystując czasem także mikrotony. Dla uniknięcia powtórzeń rozbudowuje wzory rytmiczne. Ale bardziej niż na tradycyjnych środkach wyrazu – takich jak rytm, melodia, harmonia – skupia się na „surowym” dźwięku, jego pochodzeniu, transformacji i rozpadzie. Zasadniczo tworzy głównie w obrębie muzyki widmowej, jednak bez stosowania procedur spektralnych. Nie korzysta też z żadnego z góry określonego systemu kompozycyjnego, pozwalając raczej, by kompozycja ewoluowała w sposób przypominający wzrost organiczny.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiału źródłowego)
Utwory sceniczne It Is Getting So Dark, opera kameralna, (libretto Sei Shōnagon, tłum. I.I. Morris), 2004 Judith, muzyka do sztuki teatralnej Antona Hansena Tammsaare’a, 2006
Utwory instrumentalne Phainomenon na fortepian, syntezator, marakasy, tam-tamy i taśmę, 1989–90 Lethe na flet, obój, klarnet, wiolonczelę i fortepian, 1991 Saar na klarnet i wiolonczelę, 1993 Öö na kwartet saksofonowy, 1997 à travers na zespół kameralny, 1998 Sinine na zespół kameralny, 1998 Passage secret na 2 klarnety, 1999 Sans titre na klawesyn, 1999 Vertige na fortepian, 2000 Cendres na flet, klarnet, 2 perkusje, 2 fortepiany, skrzypce, wiolonczelę i kontrabas, 2001 Traces na flet, obój, klarnet, saksofon altowy i barytonowy, perkusję, skrzypce i kontrabas, 2001 Valvaja na obój, 2002 Effleurements, éclatements… na gitarę i perkusję 2003 ligne d’horizon na zespół kameralny, 2005 extinction des choses vues na orkiestrę, 2007 Hõbevalge na skrzypce solo, wiolonczelę i orkiestrę smyczkową, 2008 Kolm laulu na fortepian, 2008
Przypisy
Linki zewnętrzne
Peeter Süda w Estonian Music Information Centre
Kategoria:Absolwenci Konserwatorium Paryskiego Kategoria:Estońscy kompozytorzy Kategoria:Kompozytorzy XX wieku Kategoria:Kompozytorzy XXI wieku Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Białej Kategoria:Kawalerowie Orderu Sztuki i Literatury Kategoria:Nauczyciele akademiccy Estońskiej Akademii Muzyki i Teatru Kategoria:Ludzie urodzeni w Tartu Kategoria:Urodzeni w 1972