Svetlana Velmar-Janković, cyr. Светлана Велмар-Јанковић (ur. 1 lutego 1933 w Belgradzie, zm. 9 kwietnia 2014 tamże) – serbska pisarka i dziennikarka
Życiorys Córka serbskiego pisarza Vladimira Velmar-Jankovicia. Po ukończeniu studiów z literatury ogólnej i porównawczej na Uniwersytecie w Belgradzie, ukończyła literaturę nowożytną na Sorbonne Nouvelle w Paryżu i obroniła rozprawą doktorską na temat recepcji literatury rosyjskiej w Belgii (Katolicki Uniwersytet w Leuven). Rozpoczęła pracę jako dziennikarka. Debiutowała w 1956 roku powieścią Ožiljak (Blizna), ale prawdziwy rozgłos przyniosła jej powieść Lagum wydana w 1990 rokuPałka J. Pozytywne aspekty kultury miejskiej w powieściach Lagum Svetlany Velmar-Janković i Očevi i oci Slobodana Selenicia pdf Iuvenilia Philologorum Cracoviensium, t. V Źródła Humanistyki Europejskiej 5 [dostęp 2018-04-15].. W 1959 roku zaczęła pracę w Wydawnictwie Prosveta jako redaktor zajmujący się współczesną prozą jugosłowiańską i zbiorami esejów. Założyła bibliotekę „Baština” (Dziedzictwo). Była redaktorem naczelnym czasopisma „Književnost”. Od 1989 roku pracowała jako niezależny autor. Zdobyła jako jedna z nielicznych kobiet Nagrodę Literacką NIN. Jej książki były wydawane za granicą w języku angielskim, francuskim, hiszpańskim, włoskim, bułgarskim, koreańskim i węgierskim.
Twórczość Ožiljak (1956) Lagum (1990) Bezdno (1995) Nigdina (2000) Vostanije (2004)
eseje:
Savremenici(1967) Ukletnici (1993) Izabranici (2005) Srodnici (2013) Prozraci (2003) – wspomnienia
zbiory opowiadań
Dorćol (1981) Vračar (1994) Glasovi (1997) Knjiga za Marka (1998) Očarane naočare opowieść o Belgradzie (1998) Knez Mihailo (1994) – dramat Žezlo (2001) – dramat Kapija Balkana (2011). – przewodnik o historii Belgradu
Nagrody nagrody Serbskiej Biblioteki Narodowej dla najpopularniejszej książki w 1992 roku nagrodę NIN za powieść roku (1995)
Przypisy
Kategoria:Serbscy pisarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Belgradzie Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2014 Kategoria:Jugosłowiańscy redaktorzy naczelni