Mieczysław Szadkowski (ur. 30 listopada 1920 w Zgierzu, zm. 3 stycznia 1990 w Łodzi) – polski artysta rzeźbiarz i rysownik, pedagog.
Żona Krystyna Szadkowska z domu Dąbrowska (1922–2018), malarka i projektantka przemysłowa. Syn Paweł, grafik, malarz, rzeźbiarz.
Życiorys Studiował w latach 1946–1951 w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Dyplom otrzymał w 1951 na Wydziale Architektury Wnętrz w specjalizacji rzeźby. Jego pedagogami byli prof. Władysław Strzemiński, prof. Jerzy Mazurczyk, prof. Stefan Wegner, prof. Marian Wimmer i prof. Stefan Derkowski.
Pracę w uczelni rozpoczął jako student w 1948. Pracował kolejno na stanowiskach: młodszego asystenta, zastępcy asystenta, adiunkta, starszego wykładowcy i od 1966 docenta habilitowanego na Wydziale Ubioru w PWSSP w Łodzi (przewód habilitacyjny w 1965 w ASP w Warszawie).
Od 1951 do 1987 pracował w łódzkiej uczelni jako pedagog Pracowni Rzeźby. Pełnił również funkcje: Prodziekana Wydziału Ubioru w latach 1966–1969 Dziekana Wydziału Tkaniny w latach 1969–1971 Kierownika Zakładu Wybranych Zagadnień Plastycznych w latach 1971–1972 Kierownika Katedry Kształcenia Ogólnoplastycznego w latach 1972–1975
Zaplanowany w 1981 przewód na profesora nadzwyczajnego nie mógł być sfinalizowany z uwagi na pogarszający się stan zdrowia. Przeszedł na emeryturę 1 października 1987.
Tworzył w zakresie rzeźby kameralnej, monumentalnej i rysunku. Był autorem wielu prac rzeźbiarskich, w tym kilku pomników. Brał czynny udział w konkursach i wystawach okręgowych i ogólnopolskich, otrzymując wielokrotnie nagrody i wyróżnienia. Wiele jego prac zostało zakupionych przez Ministerstwo Kultury i Sztuki. Jego prace znajdują się w wielu instytucjach państwowych, m.in. Muzeum Sztuki w Łodzi i Muzeum Okręgowym w Piotrkowie Trybunalskim oraz w obiektach sakralnych.
Za swoje osiągnięcia dydaktyczno–artystyczne otrzymał trzykrotnie nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki – III, II i I stopnia.
Za pracę dydaktyczno-twórczą został odznaczony:Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem 40-lecia PRL, Honorową Odznaką Województwa Łódzkiego.
Droga artystyczna Rzeźba Fascynacja rzeźbą miała u Mieczysława Szadkowskiego złożony rodowód. W 1946 rozpoczął studia w PWSSP w Łodzi. Trafił do Pracowni Rzeźby prof. Jerzego Mazurczyka, gdzie opanował realistyczny warsztat rzeźbiarski, niezbędny w późniejszych realizacjach twórczych.
W tym jeszcze studenckim okresie powstały liczne prace – realistyczne kompozycje figuratywne, akty i głowy: „Dokerzy”, „Robotnik”, „Prządka”, akt „Klara”, tors kobiecy, „Głowa pani B.”
Podczas studiów, w ówczesnych latach w PWSSP w Łodzi powstał Wydział Plastyki Przestrzennej, której animatorem i twórcą programu był Władysław Strzemiński.
Wpływ na jego twórczość mieli dwaj wielcy współcześni rzeźbiarze: surrealista Jean Arp i wielki humanista Henry Moore.
W ostatnim okresie działalności rzeźbiarskiej przed 1980 r. powstały rzeźby i płaskorzeźby bardzo indywidualne. Powstały też duże realizacje rzeźbiarskie w terenie takie jak „Zwój tkaniny” – 5-metrowa kompozycja przed Zakładami Odzieżowymi „Teofilów” czy też całościenna płaskorzeźba w dawnej kawiarni „Bezdymka” przy Piotrkowskiej 178 w Łodzi.
Rysunek Od 1980 r. z uwagi na zły stan zdrowia był zmuszony definitywnie zrezygnować z wysiłku fizycznego i zakończyć prace rzeźbiarskie. Wewnętrzną potrzebę wypowiedzi twórczej skierował wówczas w stronę rysunku.
Drogi wędrówek twórczych rysunku Cykl I 1980–1981Od 1980 r. dyscyplina rzeźbiarska miała ogromny wpływ na konstruowanie kompozycji rysunkowych. Szczególnie w początkowej fazie rysunki zostały inspirowane rzeźbą lub były przeznaczone do realizacji rzeźbiarskich – całościennych płaskorzeźb w drewnie lub ceramice, z zastosowaniem koloru. Powstały wtedy również rysunki kubizujące.Cykl II 1982–1985To filozoficzna refleksja nad życiem i śmiercią. Artysta dostrzega dramat istnienia, jednak nie tragizuje go przepuszczając przez filtr liryzmu, który wycisza i łagodzi wzburzone emocje, wprowadza zwyczajność w podporządkowaniu się losowi Rysunki głównie czarno-białe, z lekką sepią, kolor wprowadzany bardzo oszczędnieCykl III 1986–1989Rysunki stały się bardziej malarskie, a przedmioty miękkie, zwiewne, lekkie, przejrzyste. Został wprowadzony kolor. Nastąpiło uwolnienie od obsesji Cyklu II. Technika rysunków – ołówek, kredka sepia, kredki akwarelowe na papierze.
Wystawy Udział we wszystkich wystawach okręgowych ZPAP w Łodzi w latach 1952–1973 XII Festiwal w Sopocie, 1959 r. III Ogólnopolska Wystawa Sztuki Nowoczesnej, Warszawa, 1960 r. W XX-lecie Ludowego Wojska Polskiego, Wystawa Łódzkiego Okręgu ZPAP, BWA w Łodzi, 1963 r.
indywidualne: Wystawa rzeźby Mieczysława Szadkowskiego, Łódź, Piotrkowska 102, 1965 r. Mieczysław Szadkowski. Rysunki z lat 1984–1985, Salon Sztuki Współczesnej, Łódź, Piotrkowska 88, 1985 r. Mieczysław Szadkowski 1920–1990. Rzeźba, płaskorzeźba, rysunek Galeria Willa, Łódź, 1995 r.
Katalog dzieł rzeźbiarskich i realizacji 1947 „ Akt dziewczęcy”, gips, wys. 120 cm – Zakład Kąpielowy w Zgierzu „Bokser”, gips patynowany, wys. 53 cm „Głowa pani B.”, gips, wys. 40 cm „Głowa robotnika”, gips patynowany, wys. 100 cm (zakup MKiS) „Tors kobiecy”, gips, wys. 120 cm (zakup MKiS)
1948 „Klara” – akt kobiecy, gips patynowany, wys. 180 cm Płaskorzeźba, gips patynowany, 90 x 80 cm (zakup prywatny)
1949 Głowa Stefana Żeromskiego, brąz, wys. 80 cm (dla Liceum im. Stefana Żeromskiego w Zgierzu)
1952 „Prządka” – popiersie, gips patynowany, 100 x 90 cm (zakup Państwowych Zakładów Włókienniczych)
1953 „Protest robotniczy” – kompozycja figuralna, gips, 68 x 90 cm
1954 „Chłopiec murzyński”, gips, wys. 80 cm „Wietnamczyk”, gips, wys.60 cm
1955 Obraz – kompozycja, metal, 75 x 55 cm Płaskorzeźba owalna, ceramika kolorowa, 40 x 47 cm Rozeta czarna, ceramika, 35 cm Płaskorzeźba perłowa, ceramika, 70 x 90 cm (zakup prywatny)
1956 Akt czarny, gips patynowany, wys. 70 cm „Na budowie” – kompozycja figuralna, gips, 50 x 90 cm „Skrzypaczka”, gips, wys. 180 cm (własność Filharmonii Łódzkiej)
1957 „Pani z piórkiem” – popiersie, gips, wys. 50 cm (zakup MKiS) „Łuski” – płaskorzeźba, gips + ceramika (własność prywatna)
1958 „Akt” – kompozycja, gips, 150 x 140 cm (własność Biblioteki Uniwersyteckiej w Łodzi) „Chopin” – popiersie, gips, 84 x 83 cm (zakup Wydziału Kultury i Sztuki w Łodzi)
1959 „Narcyz – kwiat” – płaskorzeźba, drewno + metal + ceramika, 100 x 60 cm (zakup Muzeum Sztuki w Łodzi) „Mikołaj Kopernik” – płaskorzeźba, gips, 45 x 45 cm (własność prywatna) Kompozycja na drewnie z metalem, 90 x 60 cm Płaskorzeźba z metalem, 50 x 85 cm Płaskorzeźba I, gips patynowany, 100 x 80 cm Płaskorzeźba II, gips patynowany czarna, 65 x 35 cm Płaskorzeźba III, gips patynowany na drewnie, 70 x 50 cm „Pingwin”, gips, 48 cm
1960 „Obraz z metalem” – płaskorzeźba, 70 x 90 cm (zakup Wydziału Kultury i Sztuki w Łodzi) „Dziewczyna z żaglówką”, gips, wys. 90 cm
1961 „Niedźwiedź I”, gips, 50 x 70 cm (zakup MKiS) „Puszczanie latawca”, gips, wys. 120 cm (zakup) „Niedźwiedź II”, gips, 30 x 55 cm Płaskorzeźby i prześwity na murach okalających mauzoleum na Radogoszczu w Łodzi (z Zygmuntem Modzelewskim)
1962 Płaskorzeźba na drewnie, gips patynowany sepia, 50 x 125 cm Płaskorzeźba patynowana czarna, gips, 35 x 65 cm Płaskorzeźba, kompozycja drewno+metal+gips, 66 x 36 cm Płaskorzeźba, kompozycja drewno+metal+gips, 80 x 52 cm Płaskorzeźba patynowana, gips sepia, 100 x 80 cm „Macierzyństwo”, gips patynowany, wys. 60 cm
1963 „Dzieci” – kompozycja figuralna, gips, 80 cm „W polu” – kompozycja figuralna, żeliwo, 80 cm (zakup z wystawy XX-lecia Wojska Polskiego, Okręg łódzki ZPAP) „Glony” – płaskorzeźba, gips patynowany czarny, 100 x 80 cm
1964 „Fatamorgana” – rzeźba, gips, 28 x 130 cm Kompozycja ogrodowa – rzeźba, gips, 200 x 35 cm „Kompozycja mała”, gips, 30 cm (własność prywatna)
1965 „Rodzina I”, gips patynowany, wys. 80 cm (zakup Muzeum Okręgowego w Piotrkowie Tryb.) „Rodzina II”, gips patynowany, wys. 75 cm (zakup Muzeum Okręgowego w Piotrkowie Tryb.) Płaskorzeźba – obraz, technika mieszana, 106 x 82 cm
1966 Kompozycja IV, drewno+metal, 60 x 50 cm Kompozycja V, drewno+metal, 70 x 50 cm Płaskorzeźba całościenna, drewno, 800 x 500 cm (świetlica Widzewskiej Fabryki Maszyn Włókienniczych WIFAMA w Łodzi) Akt, gips, 15 x 20 (własność prywatna)
1967 Kompozycja X, technika mieszana, 60 x 85 cm Kompozycja XI, metal, 50 x 75 cm
1968 „Perłowa klatka” – płaskorzeźba, gips+tworzywo szt., 100 x 65 cm (własność Muzeum Sztuki w Łodzi)
1969 „Epoki” – kompozycja przestrzenna, drewno+ gips polichromowany, 135 x 95
1970 „Roślina” – kompozycja przestrzenna, drewno+gips polichromowany, 110 x 95
1972 „Ślady” – płaskorzeźba, gips patynowany czarny, 220 x 110 cm (zakup do świetlicy Osiedla Mieszkaniowego „Bawełna” w Łodzi) Głowa Zenona Hodora, gips, wys. 65 cm (własność prywatna, podarowana Filharmonii Łódzkiej) „Złota” – kompozycja przestrzenna, metal+pleksiglas, 60 x 50 cm
1973 Kompozycja VIII „Biała” – płaskorzeźba, drewno + gips, 105 x 105 cm Kwatera Harcerzy „Szarych Szeregów” na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej w Łodzi, ściana – piaskowiec + granit, krzyż harcerski – brąz Pomnik „Ku czci pomordowanych Tramwajarzy Łódzkich 1939–1945” (Chocianowice – zajezdnia tramwajowa) Popiersie gen. K. Świerczewskiego, gips, wys. 83 cm (własność Liceum im. Generała Świerczewskiego w Łodzi)
1974 Pomnik „Braterstwo broni” – Brzeziny, rynek
1976 Popiersie błogosławionego Rafała Chmielewskiego, brąz, wys. 100 cm (własność parafii rzymskokatolickiej, Radogoszcz) Kompozycja VI „Ryt” – płaskorzeźba, gips patynowany, 80 x 60 cm
1977 „Zwój tkaniny”, gips, 25 x 45 cm (projekt do realizacji przestrzennej) „Zwój tkaniny”- rzeźba plenerowa, narzut powlekany tworzywem szt. 500 x 130 cm (Zakłady Odzieżowe „Teofilów” w Łodzi)
1979 Figura Chrystusa dla kościoła w Koninie, tworzywo szt., wys. 185 cm
1980 Realizacja płaskorzeźby całościennej w kawiarni „Bezdymka” w Łodzi, ul. Piotrkowska 178 (obecnie kwiaciarnia, płaskorzeźba zlikwidowana), zakup Akademii Medycznej w Łodzi, narzut gips Płaskorzeźba – projekt do realizacji ściany w kawiarni „Bezdymka”, gips 100 x 80 cm Płaskorzeźba czarno-biała, gips, 100 x 80 cm Płaskorzeźba biała, gips, 100 x 80 cm
Oraz: liczne pomniki nagrobne na różnych łódzkich cmentarzach tablice pamiątkowe z medalionami (płaskorzeźbami) i liternictwem (np. tablica na budynku Klubu Nauczyciela, Łódź, ul. Piotrkowska 137) medale pamiątkowe (np. medal na XXV Zjazd Radiologów Polskich) współudział w realizacjach rzeźbiarskich (m.in. przy realizacji Pomnika Ofiar Faszyzmu na Radogoszczu)
Przypisy
Bibliografia Poezja kreślona ołówkiem, Ewa Karwowska, „Głos Robotniczy” 16.XII.1985 Rzeźba Mieczysława Szadkowskiego, M.J. „Dziennik Łódzki” 21.I.1965 W pracowni młodych plastyków łódzkich, „Łódzki Express Ilustrowany” 14.I.1955 Spacerem po wystawie w Parku Sienkiewicza, Henryk Anders, „Łódzki Express Ilustrowany”, 18.XI.1955 XX lat Ludowego Wojska Polskiego w grafice, plastyce i rzeźbie „Odgłosy” 27.X.1963 Granice eksperymentu, Henryk Anders, „Łódź Literacka” I.1955 Łódzkie konfrontacje, Henryk Anders, „Odgłosy”, 21.III.1965 Rzeźba Mieczysława Szadkowskiego, BWA Łódź, Piotrkowska 102 Mieczysław Szadkowski, rysunki z lat 1984–1985, BWA Łódź Salon Sztuki Współczesnej, Łódź, Piotrkowska 88, XI-XII 1985 r. Mieczysław Szadkowski 1920–1990, Rzeźba, płaskorzeźba, rysunek, Państwowa Galeria Sztuki w Łodzi, Galeria Willa, Łódź, Wólczańska 31, październik - listopad 1995,
Linki zewnętrzne Mieczysław Szadkowski, informacje o ojcu zamieszczone na stronie syna Pawła Szadkowskiego,pawelszadkowski.com
Kategoria:Rzeźbiarze związani z Łodzią Kategoria:Rysownicy związani z Łodzią Kategoria:Polscy rzeźbiarze współcześni Kategoria:Polscy rysownicy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi