Stanisława Rogalska

Stanisława Maria Rogalska (ur. 7 listopada 1943 w Jusaki-Zarzeka, zm. 17 kwietnia 2015 w Szczecinie) – profesor dr hab. nauk rolniczych w zakresie genetyki i hodowli roślin.

Biografia Pierwsze lata swojego dzieciństwa spędziła w miejscowości Piszczac (woj. lubelskie), gdzie ukończyła szkołę podstawową. Następnie podjęła naukę w Technikum Chemicznym nr 1 im. Karola Olszewskiego w Lublinie. W 1967 roku ukończyła studia w Wyższej Szkole Rolniczej w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Przyrodniczy). W latach 1970–1973 odbywała studia doktoranckie przy Instytucie Biologii Stosowanej Akademii Rolniczej w Poznaniu, zakończone zdobyciem tytułu doktora nauk przyrodniczych. Dzięki stypendiom Rockefellera i Forda, w 1976 roku odbyła staż naukowy w CIMMYT w Meksyku u laureata Pokojowej Nagrody Nobla dr Normana Borlauga oraz 2-miesięczny staż na Uniwersytecie Manitoba w Kanadzie. Na przełomie lat 1982/83 otrzymała stypendium Instytutu Szwedzkiego do Sweedish Seed Association w Svalöv. Po otrzymaniu w 1989 stypendium Amerykańskiej Agencji Informacyjnej odbyła staż na University of Florida oraz University of Missouri. W 1991 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego nauk przyrodniczych – praca habilitacyjna pt „Przebieg mejozy w Triticale (2n=42) w zależności od rodzaju tworzonych jąderek i zawartości heterochromatyny telemetrycznej w chromosomach żyta”. Praca doktorska i habilitacyjna zostały nagrodzone nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego III stopnia. Głównym problemem badawczym były szeroko rozumiane krzyżowania międzygatunkowe roślin zbożowych. W tym względzie do znaczących osiągnięć należy opracowanie nowoczesnych metod analizy cytologiczno–genetycznej mieszańców, zwłaszcza opracowanie metody prążkowego barwienia chromosomów w mieszańcach pszenno–żytnich. W latach 1992–94 przeprowadziła również pierwsze próby indukowania haploidów pszenżyta na drodze krzyżowania z kukurydzą i następnie hodowli zarodków na pożywkach. W 1993 roku otrzymała tytuł naukowy Profesora Nauk Rolniczych w zakresie genetyki i hodowli roślin. Od 1996 roku prof. dr hab. Stanisława Rogalska podjęła pracę na Uniwersytecie Szczecińskim w Zakładzie Cytogenetyki Katedry Genetyki a następnie utworzyła Katedrę Biologii Komórki, której była kierownikiem. Dzięki jej zaangażowaniu Wydział Biologii Uniwersytetu Szczecińskiego otrzymał prawa do nadawania stopnia doktora nauk biologicznych w dyscyplinie biologia w 1998 roku. Była twórczynią i kierownikiem Centrum Biologii Molekularnej i Biotechnologii w Szczecinie. Była członkiem wielu krajowych i międzynarodowych organizacji naukowych, m.in.: członkiem Rady Naukowej w Instytucie Genetyki Roślin PAN w Poznaniu, EUCARPIA, EPSO, ECA, przewodniczącą Wydziałowej Komisji ds. Nauki, przewodniczącą Polskiego Towarzystwa Genetycznego oddz. Szczecin, przewodniczącą sekcji Biologia w Szczecińskim Towarzystwie Naukowym, Senatorem Uniwersytetu Szczecińskiego, członkiem Senackiej Komisji ds. Wydawnictw Uniwersytetu Szczecińskiego. Pochowana na cmentarzu św. Jana Vianneya w PoznaniuRogalska Stanisława – miejsce pochówku [dostęp 2019-03-17].

Nagrody i odznaczenia Nagroda MNiSW III st. za pracę doktorską (1973). Nagroda MNiSW III st. Za pracę habilitacyjną (1982). Nagrody Rektora Akademii Rolniczej w Poznaniu za pracę naukową (1978, 1985 i 1988). Nagroda Rektora Akademii Rolniczej w Poznaniu za osiągnięcia w dziedzinie dydaktycznej (1987). Złoty Krzyż Zasługi z okazji 25-lecia pracy zawodowej (1991). Nagroda Ministra Nauki II st. za podręcznik „Podstawy Cytogenetyki Roślin” (2002). Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2002). Nagroda Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego II st., zespołowa za osiągnięcia naukowe (2002). Nagroda Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego III st., zespołowa za osiągnięcia naukowo–dydaktyczne (2003). Nagroda Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego III st. za osiągnięcia naukowo–dydaktyczne (2005). Nagroda Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego II st., zespołowa za osiągnięcia naukowe (2006). Nagroda Rektora Uniwersytetu Szczecińskiego za osiągnięcia organizacyjne (2014). Medal za zasługi dla Wydziału Agrobioinżynierii Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie (2014).

Dorobek naukowy Na jej dorobek naukowy składa się ponad 150 prac oryginalnych, wiele książek, których była autorem i współautorem oraz skryptów akademickich, m.in.: „Biologia komórki w zarysie”, „Podstawy cytogenetyki roślin”, „Chromatyna. Molekularne mechanizmy epigenetyczne”.

Przypisy

Kategoria:Polscy genetycy Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Szczecińskiego Kategoria:Zmarli w 2015 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu